Grimlachjes gemeentebelangen leeuwarden Gijs Jacobse
Grimlachjes

grimlachjes
grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Presentation3

archief  2013

College blijf.


Na de gebruikelijke (in)formatie en formatieronde is de kogel nu door de kerk. PvdA, CDA en GroenLinks gaan samen verder. Nog even is gekeken naar verbreding met D66, maar die haakte af omdat  ze als aanschuivende partij, en onnodig voor een meerderheid, verwachtte niet tot haar recht te zullen komen. Ik kan me daar wat bij voorstellen.

Het wordt wel een breed college als het gaat om het aantal wethouders. Van 4 naar 6(!).

Ja, om “recht  te doen aan de verhoudingen” mag het wat kosten. Alle oude wethouders komen naar verwachting ook terug in het nieuwe college. Ik verwacht ook dat het beleid van forse investeringen (en dus lastenverhogingen om dat te betalen) niet zal veranderen.

Ondanks zijn groei blijft het CDA de meest kwetsbare collegepartij. De PvdA-GroenLinkscombinatie kan haar zo inruilen voor een gelegenheidscoalitie met D66,VVD of NLP. GroenLinks kan haar eigen gang gaan. De PvdA zal haar nooit laten vallen zo bleek uit de toelichting van de formateur. Voor GroenLinks een prettige gedachte. De PvdA blijft de spil waar alles om draait. Ook dat verandert niet.


Lage opkomst geeft onverwachte uitkomst verkiezingen.


De kiezer heeft gesproken, of beter, de meeste kiezers hebben niet gesproken. De opkomst bij de gemeenteraadsverkiezingen was bedroevend. Heeft het gegeven dat Leeuwarden nu en de rest van het land pas in maart volgend jaar gemeenteraadsverkiezingen heeft een rol gespeeld. Dat weten we pas in maart als we de opkomst van die verkiezingen kunnen zien.

Voor mij staat wel vast dat die partijen die een traditionele (oude) trouwe aanhang in Leeuwarden hebben fors geprofiteerd hebben van de lage opkomst. De winst van PvdA en CDA tegen de landelijke trend in moet daar zijn oorsprong vinden, al zal het ontbreken van de SP voor de PvdA ook een geschenk zijn geweest. De zetelwinst van D66 valt mee. Gelet op het feit dat ze op hoogtijmomenten in Leeuwarden wel zes zetels wisten te halen had ik ze meer toegedacht. Mijn eigen partij, de Nieuwe Leeuwarder Partij behaalde wel een all-high percentage, maar dat leidde helaas niet tot een extra zetel.

De uitslag  maakt het mogelijk dat het huidige college van PvdA, CDA en GroenLinks wordt voortgezet. Het zal duidelijk zijn dat ik anders gehoopt had. We zullen het de komende 4 jaar met deze uitslag moeten doen. Over 4 jaar zijn er weer (en ook dan waarschijnlijk herindelings)verkiezingen.


Lokale omroep


Eens in de vijf jaar mag de gemeenteraad beoordelen wie de zendmachtiging krijgt om als lokale omroep van de gemeente Leeuwarden te gaan uitzenden. Zoals bekend is dat al jaren in Leeuwarden omroep Mercurius. Het college wil echter van Mercurius af. Er is te veel onrust bij Mercurius de laatste jaren. Ja, dank zij de koekoek zei mijn moeder altijd. Als je een forse bezuiniging neerlegt bij die omroep en je dus een grote reorganisatie moet uitvoeren met ontslagen en de huur moet opzeggen etc etc. dan geeft dat onrust.

Ik vraag me wel eens af of er ook andere motieven in het spel zijn. Nog tot maar enige jaren terug was Mercurius vast in handen van PvdA en GroenLinks. Bij de vorige verkiezingen mocht Peter de Haan als “gastspreker” tijdens het lijsttrekkersdebat uitgebreid de loftrompet over de PvdA-wethouders opsteken. Nu lijkt het bestuur geleid door een D66-er.

Ik denk dat het verbreken van de banden met de PvdA omroep Mercurius wel eens kan opbreken.


Verkiezingen in aantocht.


Nu de zomervakantie voorbij is komen de verkiezingen voor de gemeenteraad snel naderbij en alles en iedereen is eigenlijk daarop gericht. De lijsten zijn klaar en ingediend. Het aantal partijen dat uiteindelijk mee zal gaan doen valt, al met al, mee. Meest opvallend is toch het ontbreken van de SP. Daar zal de PvdA heel blij mee zijn. Overigens wordt het “op Links” niet minder druk want de uit de SP gestapte Zoodsma en de uit de PvdA gezette van Olfen vormen samen met de uit de CU gestapte Stoker samen “Verenigd Links”.

Ook in de gemeenteraad ga je meestal al merken dat de verkiezingen in aantocht zijn. Partijen gaan zich meer profileren en partijen gaan soms al rekening houden met de te verwachten collegevorming na de verkiezingen (wel lief zijn voor de PvdA jongens, want anders mag je straks niet meedoen!) Om de pers te halen worden er allerlei schriftelijke vragen gesteld, moties ingediend en proefballonnetjes opgelaten. Het hoort er allemaal bij.

We zullen de komende maanden maar door moeten komen.



Een brandje door een barbecue


De barbecue, waarmee de raad traditioneel het vergaderjaar afsluit, is niet bij iedereen goed bekomen. Dat lag niet aan het eten. Het feit dat dit georganiseerd werd bij een horecabedrijf in de Blokhuispoort lag bij Koninklijke Horeca Nederland zwaar op de maag. Ik was, en ben me nog steeds, van geen kwaad bewust. Maar als ik Andries Veltman mag geloven is er heel wat heisa ontstaan. Het gaat, uiteraard zou ik zeggen, om de vraag of er sprake is van een vorm van oneerlijke concurrentie. De Blokhuispoort wordt tijdelijk beheerd, en de ruimten worden, ver beneden marktprijs, “verhuurd” aan de creatieve sector als een soort bedrijfsverzamelgebouw.

Pikant detail is dat ook het bureau “Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018” vanuit dit gebouw werkt. Ik begrijp dat voor de horecaonderneming die hier zit ook andere (minder strenge) eisen gelden dan voor de reguliere horeca. Het ontaard in een welles-nietes spelletje tussen KHN en de gemeente,  vertegenwoordigd door de burgemeester. Als ik Veltman mag geloven heeft de affaire de verhoudingen onder druk gezet.

Het is altijd lastig om concurrentievervalsing aan te tonen en te voorkomen. Zeker in een tijd dat de gemeente overal op bezuinigd is (verhoging van) de opbrengst van de horeca vaak een oplossing. In buurt- en clubhuis en bij evenementen speelt dat. Maar ook bij bibliotheek, theater, museum. Ik zou haast zeggen; waar niet?

Het lijkt me dus goed dat we deze “Blokhuispoortaffaire” eens nader laten onderzoeken om te kijken wat hier is gebeurd, en hoe we daar voor de toekomst lessen uit kunnen trekken.


Even Apeldoorn bellen?


Rijk de Gooijer had het vroeger over “foutje bedankt”. Dat moet Klaas Zwart van de PvdA in Leeuwarden voor ogen hebben gehad toen hij deze week in de commissie Stadsontwikkeling een forse streep haalde door de eis dat de renovatie van het Europaplein de goedkeuring van Hus en Hiem moest krijgen. Deze zware eis werd zelfs, op verzoek van de PvdA, in de vorm van een amendement aan het besluit in september 2012 toegevoegd.

Echter de goedkeuring van Hus en Hiem kwam er niet. Zij vonden het geen goed plan. En waar iedereen dacht dat dit dus het einde van het voorstel zou gaf de PvdA deze week doodleuk toch groen licht voor het plan. Niet alleen het advies van de deskundigen van Hus en Hiem werd daarmee naar de prullenbak verwezen, maar ook de harde eis van de PvdA c.s. bleek dus niet meer dan een lichte voorkeur voor…., het was aardig geweest als….. Nog los van het feit dat de PvdA zichzelf  daarmee geen dienst heeft bewezen, schaadt dit ook het aanzien van de gemeentepolitiek in totaal (in Leeuwarden is dat immers feitelijk hetzelfde). De burgers gingen er van uit, en mochten er van uit gaan, dat er een plan zou komen dat aan de hoogste eisen van welstand zou voldoen. Dat gebeurd nu niet. Hun verontwaardiging is terecht.



De crisis is geen experimenteerproject.


Veel mensen leven, noodgedwongen, in armoede en zijn aangewezen op financiële steun van de overheid. En verreweg het grootste gedeelte van die mensen is daar niet blij mee. Het is prachtig als mensen, waar ze mogelijkheden zien, via vrijwilligerswerk bijdragen aan de samenleving.

Het is heel verleidelijk om werk dat wegbezuinigd is vervolgens verplicht te laten doen door mensen met een uitkering. Maar daarmee doe je deze mensen onrecht. Geef ze dan dat werk in de vorm van een baan, met een salaris dat daar bij hoort. Ook het verplicht stellen van zorgtaken aan mantelzorgers lijkt me geen weg die we op zouden moeten willen gaan.

Veel nieuw beleid, landelijk en uitgewerkt in gemeentelijk, wordt gepresenteerd als PIK, en dan bedoel ik niet pikzwart, maar als Probleem Is Kans.

Bevoogding, bemoeizucht, afhankelijkheid, rechtsongelijkheid, zaken waar we blij waren vanaf te zijn, worden opnieuw omarmt. Veel beleid heeft iets van “de wens is de vader van de gedachte”, van ” tegen beter weten in” en soms “op hoop van zegen”.  Allerlei uiterst nare en vervelende zaken worden door politici als “goed voor u” verkocht. Een soort wasmiddel waar “vernieuwd” op staat.  De burger trapt daar terecht niet in. Veel nieuw beleid wordt door burgers niet als rechtvaardig, als eerlijk, ervaren. Dat brengt verzet met zich mee, en brengt burgers er toe creatieve paden te zoeken om de regels te ontlopen. Het zorgt er ook voor dat de kloof tussen burger en politiek groter wordt. Met de crisis lijkt de mens machteloos te zijn geworden tegen een overheid die alles wat zeker leek onzeker heeft gemaakt.


Ouder worden


Men heeft het  gen ontdekt dat verantwoordelijk is voor de veroudering. Men heeft goede hoop dat men in de toekomst middelen kan vinden om de veroudering verder te temporiseren. Het is prachtig dat we steeds meer kunnen op medisch gebied en steeds ouder worden. Maar het stelt ons ook voor nieuwe uitdagingen. Want het leven moet ook kwaliteit hebben. De gemeente zal op allerlei gebied de komende jaren te maken krijgen met wat we de vergrijzing zijn gaan noemen. Een verschrikkelijk woord trouwens. Oud zijn betekent niet “des dagen zats”, integendeel. Ouderen kunnen heel veel voor de gemeente betekenen.

Op het gebied van huisvesting, zorg, ontspanning en ontmoeting betekent het nieuwe uitdagingen voor de gemeente. Want oud worden is meer dan weigeren dood te gaan omdat je de begrafenis in Leeuwarden niet meer kunt betalen.




Bussemaker weet wat goed is voor de vrouw.


Bussemaker is een echte PvdA-er. En dat betekent dat zij beter meent te weten wat goed voor u en mij is dan wij dat zelf weten. Het feit dat zij wil dat de Nederlandse vrouw een betaalde baan moet zoeken (die er overigens niet is) past in dat kader; Niet de vrouw maakt zelf wel uit of zij een betaalde baan neemt en voor hoeveel uur, maar de overheid bepaald dat.

De reden dat in Nederland nog veel vrouwen geen (volledige) baan kiezen is gelegen in het feit dat dit in ons land financieel en economisch vaak nog geen noodzaak is. In andere landen liggen de lonen vaak zo laag dat er in een economische éénheid (bijv gezin) meerdere inkomens nodig zijn om rond te kunnen komen. Ook komt het voor dat er een tekort aan arbeid is. Deze welvaart geeft keuzevrijheid. Ik vind het sowieso altijd wat vreemds hebben als vrouwen met goed betaalde, leuke en uitdagende banen andere vrouwen willen verplichten om 8 uur per dag artikelen over een scan te halen bij een supermarkt, of WC’s schoon te maken voor een minimumloon. Dat slavenwerk is blijkbaar te verkiezen boven het opvoeden van je kinderen (wat dan een ander tegen betaling moet gaan doen). Stuitend is dat vrouwen zich ook schuldig moeten voelen dat ze een opleiding hebben “gekregen” van de staat. Moet ik me, na mij operatie, schuldig voelen t.o.v. de verzekeringsmaatschappij die het betaald heeft? Mag ik nu niet meer overstappen?

Een zinsnede uit de internationale, het lied van de pvda luidt: “Wij zijn het moe naar anderer wil te leven;”.  Uiteraard tenzij die wil van de andere de wil van de PvdA is.


Welkom Wyb.


Na enige tijd verkering, is nu de overstap een feit. Wyb Feddema gaat zijn werk in de gemeenteraad voortzetten als lid van de fractie van de NLP. Het is niet uniek in het bestaan van de NLP. Een kleine tiental jaren geleden zijn de toenmalige fracties van Leefbaar Leeuwarden en de Nieuwe Leeuwarder partij (NLP) al samengegaan in één fractie. De politiek is niet gebaad bij allemaal kleine partijen en zeker lokale partijen moeten elkaar kunnen vinden. Immers zij kennen geen ideologische dogma’s die hen scheidt. Lokale partijen bestaan per definitie uit mensen van verschillende achtergronden die met elkaar in gesprek gaan over wat het beste is voor de toekomst van de gemeente en haar inwoners. Iedereen die aan de gesprek mee wil doen is, in principe, daarbij welkom.

Het gaat er om dat je bereidt bent samen op zoek te gaan naar het beste. Dat je niet van te voren vastgeroest zit aan je standpunt, maar in gesprek jouw mening afweegt tegen die van de ander.

Wyb heeft onmiskenbaar een liberale achtergrond, en zal die ook zeker inbrengen. Maar meer dan liberaal is Wyb Leeuwarder in hart en nieren. Iemand met hart voor stad, wijken en dorpen. Met oog voor het geheel en voor de individuele burger. Wyb is geen Gijs, John, Giny of Jacques. Die hadden we ook al. Wyb is….Wyb!  En op zijn eigen manier zal hij zijn inbreng bij ons hebben. Juist dat maakt ons breder en sterker. Welkom Wyb.


Stemmen ronselen

(overgenomen uit VNG-magazine 12 april 2013)


Hoewel het niet mijn gewoonte is, noch wordt, om artikelen hier over te nemen. Maak ik vandaag een uitzondering voor de Column van André Krouwel, politicoloog aan de VU en wetenschappelijk directeur van Kieskompas. Ik doe dit omdat het een interessant artikel is, en het VNG-blad, geheel begrijpelijk gelet op haar doelgroep, niet door iedereen gelezen wordt.

COLUMN: Stemmen ronselen

GESCHREVEN OP donderdag, 4 april, 2013 - 09:51


De sociaaldemocratische vicepremier Lodewijk Asscher is ‘geschrokken’ van een brief van Marokkaanse organisaties die dreigen hun achterban op te roepen niet langer PvdA te stemmen. Steen des aanstoots is Asschers voornemen om het exporteren van kinderbijslag en uitkeringen voor nabestaanden naar Marokko te stoppen.
De brief, ondertekend door GroenLinkser Mohamed Rabbae, spreekt het linkse geweten van de PvdA aan door te wijzen op het lage inkomen van de Marokkaanse bevolking. Rechtse politici zijn voorstander van de korting omdat zij menen dat Marokkanen luxe zomerhuizen financieren met Nederlandse kinderbijslag en uitkeringen.
Of je Asschers kortingen op de uitkeringen van kinderen en nabestaanden in het buitenland nu rechtvaardig vindt of niet, het zal de PvdA zwaar opbreken bij de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar.
Kiezersonderzoek laat zien dat het overgrote deel van de niet-westerse allochtonen PvdA stemt. Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen was dat ruim de helft en in 2006 was het percentage nog hoger. In Amsterdam stemde driekwart van de Marokkanen op de PvdA. En dat is zeker niet uit volle overtuiging. Een groot deel van de Marokkaanse bevolking heeft veel conservatiever denkbeelden dan de progressieve PvdA, denk maar aan homoseksualiteit en de positie van vrouwen. Marokkanen stemmen op de PvdA vanwege hun sociaal-economische standpunten en hun steun aan de Marokkaanse belangengroepen.
En precies daarop viel Asscher de Marokkaanse organisaties aan. De vicepremier vond de suggestie dat de Marokkaanse gemeenschap op advies en bloc op een bepaalde partij stemt, ‘bevoogdend’. Maar onderzoek van UvA-hoogleraar Jean Tillie en collega’s laat overduidelijk zien dat allochtonen, vooral Marokkanen, via maatschappelijke organisaties en moskeeën politiek worden gemobiliseerd.
Allochtoon kiesgedrag is te categoriseren als ‘cliëntelistisch’: in ruil voor directe financiële steun aan organisaties mobiliseren die hun achterban. In Amsterdam, Den Haag en vooral Rotterdam voert de PvdA daarom tot in de moskeeën campagne. Dat mag, dat doet de ChristenUnie ook in kerken. Maar als Asscher het ronselen van stemmen door middel van financiële en politieke steun aan maatschappelijke organisaties moreel verwerpelijk vindt, moet hij eerst zijn eigen PvdA tot de orde roepen.

Raad weigert debat over functioneren wethouder Diks.

Hoewel we het tijdig aangemeld hadden, en het ook uitgebreid in pers aan de orde is geweest, heeft de gemeenteraad in meerderheid besloten dat in de gemeenteraad niet gesproken mocht worden over het functioneren van wethouder Diks. Een unicum in Nederland lijkt me. En om de meest uiteenlopende en gezochte redenen. De een vond dat het in de commissie moest, de ander vond dat het geen agendapunt had moeten zijn, maar een interpellatie (ik zal u de verschillen besparen). De ander vond het helemaal niet nodig en Pal-Groenlinks (de partij van de wethouder) vond dat zij als enige over het functioneren van de wethouder ging, omdat het haar wethouder was. Dat geeft maar aan hoeveel PAL-GL van het staatsrecht weet. Maar achter de schermen hoorde je andere geluiden. Men wilde het debat niet omdat de collegepartijen dan genoodzaakt zouden zijn een wethouder in bescherming te nemen terwijl ze het eigenlijk met de kritiek wel eens zijn. Uiteraard moest de NLP ook zijn plaats weten. Kritiek op het college wordt niet op prijs gesteld. We weten dat nog uit de tijd dat er over Nieuw Zaailand gesproken werd. Los van de uitslag maakt het duidelijk hoe verziekt de verhoudingen in de raad zijn. Het wordt nog een lang jaar.



Heeft Diks wel het hele verhaal verteld?


In een vorig grimlachje heb ik geschreven over de avond over de kap van 85 bomen in Camminghaburen. Zoals daar vermeld was door fouten van de gemeente een aanvraag voor de kap van 4 bomen gewijzigd in een, door het niet tijdig reageren van de gemeente, onherroepelijk geworden vergunning voor de kap van 85 bomen. Op die avond heeft wethouder Diks aan de aanwezige wijkbewoners twee dingen beweerd.

1.         Het feit dat de kapvergunning door nalatigheid van de gemeente onherroepelijk was geworden was niet zo erg omdat de vergunning toch niet geweigerd had kunnen worden.

2.         Dat het een uniek was dat Leeuwarden na hard onderhandelen van de gemeente, een budget van ProRail had gekregen voor herplanting.

Een aantal van de toen aanwezige bewoners is op internet gaan zoeken en wat blijkt. Vrij eenvoudig zijn daar gevallen in andere gemeenten te vinden waarbij de hoeveelheid bomen die ProRail wou kappen na gesprekken aanzienlijk werden verminderd. Dat zet vraagtekens bij de stelling dat de vergunning verleend moest worden. Had het aantal te kappen bomen niet minder gekund als de gemeente Leeuwarden het gesprek was aangegaan? In ieder geval ontstaat de vraag of de wethouder het falen van de gemeente niet geprobeerd heeft te verbloemen door te stellen dat de vergunning verleend had moeten worden.

Diezelfde inwoners hebben vrij eenvoudig op internet gemeenten kunnen vinden die ook een herplantingsplicht hadden en die door ProRail ook gecompenseerd werden. De opmerkingen dat het uniek was (en dus door de harde inzet van wethouder Diks te danken was), dat Leeuwarden een paar centen kreeg voor herplanting komt daarmee ook in een ander beeld te staan. Ook hier ontstaat het beeld dat de wethouder haar falen heeft willen compenseren  door onterecht “een mooi onderhandelingsresultaat” te presenteren. Een op de infoavond aanwezig panellid van het wijkpanel Camminghaburen noemde het verhaal van de wethouder “een naar misleiding riekend verhaal”.



Onrust in Zuiderburen over experiment rond afvalinzameling


In Zuiderburen is grote onrust ontstaan naar aanleiding van brieven van OMRIN en gemeente Leeuwarden en een artikel in het wijkpanel geschreven door het wijkpanel over het feit dat Zuiderburen is aangewezen als proefgebied voor een experiment op het gebied van gescheiden inzamelen van afvalstromen. Op zich is er met experimenteren om de gescheiden inzameling van reststoffen te verbeteren niets mis. Dat is ook volgens het door de raad vastgestelde beleid. Maar ook hier, net als bij de “lantaarnpalendiscussie” is de onrust volgens mij voornamelijk een gevolg van het slechte communiceren.  De gemeente, had de inwoners  tijdig moeten informeren over het feit dat de gemeente voornemens was de wijk deel te laten nemen aan een experiment, wat dat experiment inhield, en de bewoners moeten uitnodigen voor een gesprek daarover. Je wijst een wijk niet aan, maar je nodigt een wijk uit om mee te doen! Dat dit laatste niet is gebeurd blijkt uit het schrijven van (iemand van) het wijkpanel. Die verdedigt de medewerking van de zijde van het wijkpanel met de zin; Achterliggende gedachte hierbij was dat het Wijkpanel vond dat ze beter kunnen meedenken en kunnen proberen om de zaken zo goed mogelijk te laten ingaan, dan om tegen een besluit in te gaan dat allang was genomen en waar niets meer aan te veranderen viel en dan elke vorm van inspraak te verspelen. Op zijn minst in dus door onhandige communicatie het beeld ontstaan dat de inwoners niets meer in te brengen hadden. Dat is in deze tijd niet meer te verkopen. Het is slecht voor het imago van de politiek, en slecht voor het project.


Fouten gemeente leiden tot kap van bomen.


In Camminghaburen is onrust ontstaan over de kap van 85 bomen bij het spoor dat tussen de Hemrik-Oost en Camminghaburen Zuid-Oost ligt. De kap van de bomen langs het spoor leidt er toe dat de mensen die daar wonen straks uitkijken op het industrieterrein, en dat is geen mooi uitzicht.

Op een avond, naar aanleiding van die onrust, die formeel gaat over het herplantingsplan, geven de bewoners blijk van hun ongenoegen.

Op die avond werd ook door bewoners aangegeven dat zij uit de gepubliceerde vergunningsaanvraag van 8 februari 2012 in Huis aan Huis, noch uit de gepubliceerde vergunningsverlening met mogelijkheid van bezwaar van 8 augustus 2012 konden opmaken dat de gevraagde en de verleende vergunning betrekking hadden op de kap van 85 bomen langs het spoor. En dat bewoners daardoor niet in staat zijn geweest hun recht op bezwaar adequaat uit te oefenen.

Wie de bedoelde publicaties even opzoekt ziet dat die vergunningsaanvragen als volgt omschreven werden:

HaH 8 februari 2012.   Aangevraagde omgevingsvergunning:

-           Diverse locaties langs het spoor, (10776274) kappen van 4 bomen.

HaH 8 augustus 2012.  Verleende omgevingsvergunning:

-           Diverse locaties langs het spoor, (10776274) kappen van meerdere bomen. Verzenddatum 24-07-12.

De boosheid van de mensen is volgens mij terecht. Hoe kunnen zij uit deze omschrijvingen opmaken dat het om de kap van 85 bomen tegenover hun huis gaat? Los daarvan blijkt dat de vergunning onherroepelijk is geworden (er kan dus niets meer aan worden gedaan) omdat de vergunning van rechtswege is verstrekt omdat de gemeente vergeten is tijdig op de aanvraag te reageren! Het moet niet gekker worden. Men heeft daar zitten te slapen! Dat maakt volgens de aanwezige wethouder niet uit omdat de vergunning toch verleend had moeten worden. Volgens de wethouder mogen de bewoners blij zijn dat de wethouder, na hard onderhandelen met ProRail, nog een budgetje heeft gekregen om voor wat herplanting te zorgen.

Ik vraag me dan drie dingen af. Hoe komt het dat het college de inwoners niet direct over de fouten heeft geïnformeerd eind 2012? Hoe kan het dat een aanvraag voor de kap van 4 bomen veranderd in de kap van 85 bomen zonder dat er een nieuwe vergunning behoeft te worden aangevraagd en gepubliceerd? En wat is onze verordening om te herplanten waard als ProRail daar geen boodschap aan heeft? Eerst maar eens schriftelijke vragen stellen en wat nader onderzoek doen.




Het donker belicht.


Er is veel commotie ontstaan over de uitvoering van de nota “het donker belicht”. De nota waarin o.a. het bezuinigen op het aantal lantaarnpalen is opgenomen. Op zichzelf sta ik in principe nog altijd achter de bezuiniging. We moeten bezuinigen of we nu willen of niet, en dat doet hier en daar pijn bij burgers. De bezuinigingen rond Parnaz gaven dat haarfijn aan. Ik spreek over het feit dat ik in principe nog achter de maatregel sta, omdat het sinds de pvda een motie aangenomen kreeg om diverse gebouwen in de binnenstad extra in het licht te zetten, wel lastig uit te leggen valt. In de buurt moet het licht uit, terwijl in de binnenstad het licht blijkbaar extra op gebouwen moet schijnen.

Maar dat is allemaal terzijde, want daar gaat het nu niet om. Waar het om gaat is dat wethouder Diks zonder overleg met bewoners(organisaties) begonnen is lantaarnpalen weg te halen. En dat is, op zijn minst, niet handig. In de moderne tijd ga je in overleg met de dorp-, buurt- en wijkorganisaties, wijk- en dorpspanels, om samen te kijken waar je die lantaarnpalen het beste weg kunt halen. Uiteraard is daarbij het antwoord “nergens” in principe niet aan de orde. Samen met Harry van der Molen, heb ik gevraagd om een hoorzitting in de commissie. De raad moet dan de bewoners maar de gelegenheid  geven in te spreken. En de raad moet dan de wethouder maar weer op het juiste, verlichte, pad zetten.