Grimlachjes gemeentebelangen leeuwarden Gijs Jacobse
Grimlachjes

grimlachjes
grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Presentation3
Presentation3

archief  2012

Bijna failliet, maar toch een feestje bouwen?

Gaat Leeuwarden, ondanks het feit dat de bodem van de schatkist in zicht is, toch een feestje bouwen met Culturele Hoofdstad 2018? In ieder geval zijn inmiddels wel een aantal dingen helderder geworden. Onderzoek van een bureau heeft een en ander in kaart gebracht.
Ten eerst valt op dat het een overheidsfeestje is. Tussen 60 - 90 procent van de financiering komt van overheden! Tweede wat opvalt is dat het een regiofeestje is. Het bureau schrijft: "Zowel het aandeel internationale bezoekers als het aandeel van buiten de regio, maar wel uit hetzelfde land, is beperkt. Ten derde staan de verwachtingen aan bestedingen ( tussen 40 en 60 mln.) van bezoekers en de investering (tussen 40 en 78 mln.) in een rare verhouding. Daarbij moet opgemerkt worden dat het bij de bestedingen dus vooral om regionale bestedingen gaat. Die bestedingen zijn niet extra, voor een gedeelte gaat het om verschuiving (mensen hebben immers niet meer inkomen plotseling).
Wie verwacht dat op korte termijn de crisis voorbij is en het schip met geld voor de gemeente weer binnenkort, zal bedrogen uitkomen vrees ik. Geen enkel verkiezingsprogramma zal dat realiseren. Er is zelfs niet gezegd dat de crisis niet nog groter wordt, en de problemen dus ook.
Wie op basis van deze gegevens toch een feestje, op kosten van de burger, wil gaan organiseren heeft wat uit te leggen aan de kiezer. Waarom op veel punten bezuinigen, maar wel een feestje financieren. Natuurlijk je kunt de beslissing nog even uitstellen, tijd kopen voor rond 600.000 aan gemeenschapsgeld. Ook niet niks in deze tijd.
Het lijkt me verstandig nu duidelijkheid te verschaffen en de organisatie en de provincie te melden dat Leeuwarden haar burgers niet voor dit feestje de rekening willen laten betalen.

Een hypotheek voor tekorten en projecten.

Al geruime tijd geleden heeft mijn fractie, de NLP, gewezen op de snel verslechterende positie van de Algemene Reserves. We hebben, mede gelet daar op, gepleit voor een aanzienlijk soberder, en dus goedkopere variant, van het stephenson viaduct, en van het voorlopig afzien van de renovatie van het Europaplein. Bij de begrotingsbehandeling eind 2011 hebben we suggesties gedaan waarmee de Algemene Reserve incidenteel met ruim 4 mln. euro zou kunnen worden versterkt. De coalitie wou hier allemaal niets van weten. Ik hamer hier nog maar eens op, omdat naar mijn mening de financiële positie waarin we terecht zijn gekomen mede te wijten is aan keuzes die de coalitie zelf heeft gemaakt.Het is kenmerkend dat de coalitie enerzijds erkend dat er nog zwarte wolken aankomen, zoals financiering van de schuldhulpverlening, het veiligheidsbeleid, de tekorten sociale werkvoorziening, toename en voorlopig blijvende hoge uitgaven als gevolg van de toegenomen werkloosheid. Maar dat de coalitie toch allerlei grootse projecten wil aanpakken en veel geld wil blijven uitgeven ten koste van de structurele ruimte in de toekomst. Tekorten moeten via omgekeerde balanssanering geactiveerd worden zodat we daar 30 jaar rente en aflossing op betalen. En ook voor allerlei nieuwe projecten, zoals Culturele Hoofdstad, moet een hypotheek op de toekomst genomen worden. Het is voor het college en de collegepartijen allemaal geen punt. Deze coalitie moet er blijkbaar niet aan denken dat er straks, als ze weg is, nog ergens in dit huis een dubbeltje te vinden is waarvan zij de bestemming niet tot in lengte van dagen heeft vastgelegd. Het is ondenkbaar voor dit college dat een college hierna nog iets van een Algemene Reserve heeft, nog iets in een SIOF heeft nog iets aan structurele ruimte heeft.

Crisis biedt kansen

Soms lijkt het wel of het nu allemaal om geld gaat, maar er is gelukkig ook meer.De huidige crisis brengt ook kansen met zicht mee. Waar de welvaart onder druk staat zou meer gekeken moeten worden naar welzijn.Er ontstaan mogelijkheden om meer kostbare grond groen te laten. De uitbreidingen van bebouwd gebied een halt toe te roepen. Tenminste als we bereid en in staat zijn om als overheden gezamenlijk daar regie op te voeren. Geen opoffering van natuur waar dat tot leegstand elders aanleiding geeft zou het motto moeten zijn van de gemeente. We dagen u uit daar vorm aan te geven.De hogere kosten van fossiele energie, en de technologische ontwikkelingen, maken het steeds aantrekkelijker om te investeren in energiebesparende en alternatieve vormen van energie. In dat kader geeft het lente-akkoord wellicht mogelijkheden op het gebied van stimulering van zonne-energie. We willen daar graag met u over in discussie.Met een terugtredende overheid ontstaan nieuw kansen voor het maatschappelijk veld. Kunnen mensen en groepen mensen weer zelf de verantwoordelijkheid nemen voor hun omgeving en hun naasten. Het vrijwilligerswerk (en dat is iets anders dan een werkverplichting) zal volop ruimte moeten krijgen. Hoe roepen we een halt toe aan de soms verstikkende, verlammende, bureaucratische, zichzelf in standhoudende zorg en welzijnssector zonder mensen aan hun lot over te laten. Hoe geven we he begrip enabling weer de inhoud die we jaren terug voor ogen hadden voordat professionele organisaties er mee aan de haal gingen.Waar de wereld veranderd, en de mensen daarin ook veranderen, moet de gemeente mee veranderen. Dat betekent dat je regelmatig moet kijken of de dingen die je faciliteert en financiert nog nodig zijn. En of je dingen niet anders kunt organiseren. Waar geld voor extra uitgaven ontbreekt, krijgt nieuw voor oud een nieuwe dimensie. Iedere euro moet driemaal omgekeerd worden voordat hij wordt uitgegeven. Ambities zullen aangepast moeten worden aan mogelijkheden.





Tijd is tijd?

In diverse partijen komt, van tijd tot tijd, de discussie naar boven over de maximale zittingsduur van raadsleden. Ik heb daar nooit wat van begrepen. Willen we nu de beste mensen in de gemeenteraad of willen we steeds nieuwe mensen in de gemeenteraad. Ik denk dat inmiddels iedere 4 jaar ongeveer de helft van De Raad vertrekt. Een beetje besluitvormingstraject van planning tot realisatie duurt langer! Natuurlijk ben ik bevooroordeeld omdat ik, afgewisseld met periodes dat ik niet in de gemeenteraad zat, inmiddels ook de nodige jaren ervaring heb. Maar in mijn beleving zit er eerder te weinig ervaring, en dus geheugen, in de Raad dan te veel. Je moet op basis van ervaringen van het verleden naar de toekomst kijken, leren ook van de goede en foute beslissingen die genomen zijn. Je moet "het spel" ook leren spelen en leren te doorzien. Mij wordt ook wel eens verweten dat ik nogal eens verwijs naar zaken uit het verleden. "ja dat was vroeger". Ja dat klopt! Daar moet je dus niet in blijven steken… maar wel naar kijken om te zien of we van wat we doen deden (of lieten) iets kunnen meenemen voor het voorstel van nu en voor de toekomst. Een ezel stoot zich in het algemeen……
De leden van een politieke partij stellen, in ieder geval bij die partijen die leden kennen, de lijst samen. Zij moeten naar eer en geweten een goede toekomstige fractie samenstellen. Dat is niet eenvoudig. Het lijkt me verstandig die leden zelf, op dat moment te laten beslissen of ze iemand met ervaring weer terug willen in de fractie of niet. Dat moet "maatwerk", zoals dat tegenwoordig heet, zijn. Beperkende regels staan dat alleen maar in de weg. Ikzelf wil bij de beoordeling van een nieuwe termijn beoordeeld worden op wat ik gedaan heb en niet op hoelang ik er al zit.


SP belang gaat voor alles.

In de raadsvergadering van april werden we verrast door een plotselinge stemverklaring van de SP bij het agendapunt over de omvorming van de Sociale Werkvoorziening (Caparis). Dat was vreemd omdat dit als hamerstuk geagendeerd stond en er in de commissie door de SP met name inhoudelijke uitvoeringszaken aan de orde waren gesteld (en zorgen geuit), maar verder niet.
Wat was er aan de hand? Door de landelijke bezuinigingen moet de Sociale Werkvoorziening omgevormd worden (dat is geen vrijwillige keuze van de gemeenten) en dat gaat met nog al wat extra kosten gepaard. De kost gaat voor de baat uit.
Het Rijk is bereid een groot gedeelte van deze extra kosten op zich te nemen. Om voor deze rijksgelden in aanmerking te komen moest er een verzoek gedaan worden aan het Rijk vergezeld van een omvormingsplan.
De SP is, zoals u wellicht weet, een centralistische partij, waarbij de afdelingen worden geacht de partijlijn die de landelijke SP dicteert klakkeloos te volgen. En de SP heeft de rare gewoonte om, als ze ergens tegen zijn ook niet mee te willen werken aan het vervolgtraject.
Wat we in de gemeenteraad nu zagen was denk ik, een "aanwijzing" vanuit de Landelijke SP om alles wat met de bezuinigingen rond de WSW te maken had als "besmet" aan te merken en daar lokaal niet aan mee te werken. Ons raadslid van het jaar vond het daarom ineens geen bezwaar meer om de bevolking van Leeuwarden met een tekort van 2.5 miljoen(!) aan te smeren, want dat was het gevolg geweest als de SP het voor het zeggen zou hebben gehad in Leeuwarden. De kosten hadden we namelijk wel moeten maken.
Het is volstrekt begrijpelijk dat hij dit gênante en onverantwoordelijke optreden beperkte tot een kort "ik ben tegen dit voorstel" en de andere fracties gegeneerd net deden of ze deze wanvertoning niet hadden meegemaakt. Maar het maakt wel duidelijk welk belang de SP in de gemeenteraad van Leeuwarden als eerste dient.

Waar halen we het geld vandaan?


De eerste plannen voor het project Culturele Hoofdstad zijn aan de gemeenteraad gepresenteerd. Ze gaan uit van een gemeentelijke investering van tussen de 5 en 12 miljoen. Het plan hamert er met name op dat dit project, en deze investering, een grote economische impuls teweeg brengt voor Leeuwarden.
Dat een gemeentelijke investering van 12 miljoen, met gebruikmaking van gelden van derden die met zulke bedragen getrokken kunnen worden, in ieder geval tijdelijk, grote economische impulsen voor Leeuwarden opleveren lijkt me onomstreden. De vraag is dan wel levert het investeren van 12 miljoen in Culturele Hoofdstad dan het grootste rendement op, of zijn er andere investeringsprojecten met een grotere (en langdurigere) economische effecten. Die afweging komt in het stuk niet aan de orde.
Uiteraard willen we allemaal graag investeren in Leeuwarden.
- In wijk-, dorps- en buurtwerk
- In sport en sportaccommodaties
- In cultuur, Bibliotheek, Harmonie, HCL en cultuureducatie
- In veiligheid
- In infrastructuur
- In marketing
- In stadsvernieuwing
- In sociaal beleid
- Et Cetera
En toch hebben we de afgelopen periode, en moeten we de komende periode, vaak minder aan deze zaken uitgeven. We moeten bezuinigen. In dat licht komt het voorstel om aan CH nu 12 mln te geven in ieder geval op een ongelukkig moment.
Daarnaast moeten we ons goed realiseren dat de 5-12 mln. die de gemeente zou moeten vrijmaken maar een aanvangsbedrag is. Daarvan gaat men uit. Maar het duidelijk dat als men eenmaal begonnen is, en de tijd van uitvoering gekomen is, en als dan blijkt dat de uitgaven hoger zijn of de bijdragen van derden tegenvallen (en dat zou in deze crisis zo maar kunnen), er geen weg terug is. Je kunt niet een halve culturele hoofdstad zijn. Je kunt de stekker er dan ook niet meer uittrekken. Alleen de burgemeester is zo naïef te denken dat de gemeente nog alle vrijheid heeft dan.
En laten we wel zijn, we hebben ruime ervaring met dit soort grote projecten waarbij men begon met "het mag niet meer kosten dan…." , om vervolgens telkens het budget op te hogen als de trein eenmaal rijdt. Denk aan Blauwe Golf, Stadskantoor, HCL, Gebouw Parnaz, en recentelijk het project Nieuw Zaailand.
Binnen de Leeuwarder samenleving is er een geweldige potentie, daarvan ben ik overtuigd. Leven er vele ideeën, en die lijden al dan niet tot plannen. Maar voor de realisatie van die plannen moet men op dit moment niet naar de gemeente kijken, want er is gewoon geen geld. Dat zegt niets over de plannen op zich, maar het heeft gewoon geen zin over dit soort plannen te spreken. We moeten eerlijk zijn, ik zie niet waar we het geld vandaan zouden moeten halen de komende jaren. Ik zie niet dat we dat weghalen bij sociaal beleid of bij cultuur. En dan moet je mensen niet aan het werk houden om die plannen voor te bereiden. Je laat immers geen huis tekenen door een architect als je niet in staat bent het huis ook te laten bouwen.


Hypocrisie rond asielzoekers

Regelmatige volgers van Grimlachjes weten dat ik me regelmatig verbaas, en erger, aan politici die wegdraaien voor de gevolgen van het door hun zelf vastgestelde beleid. Ook rond het dossier asielzoekers zie je dat.
Vrijwel alle partijen, in ieder geval de grote, zijn het er over eens dat niet iedereen die asiel in ons land wil dat ook moet krijgen. Als je niet iedereen asiel wil verlenen moet je dus bepalen wie wel en wie niet. Onder diverse kabinetten met wisselende samenstellingen zijn criteria opgesteld. Het is in ons rechtssysteem gebruikelijk dat wij zelf de zaken niet toetsen aan de regels, maar dat overlaten aan rechters. Op het moment al dat je bepaalt dat niet iedereen mag blijven, weet je als beetje intelligent politicus dat er dus mensen zijn die niet mogen blijven. Die mensen moeten dus ons land weer verlaten. Iedereen, of bijna iedereen, vermag te begrijpen dat niet iedereen die afgewezen wordt vrijwillige het land zal verlaten. Zeker niet als hij/zij doorheeft dat "gewoon blijven" gedoogd wordt, en door sommigen zelfs gestimuleerd. Uitzetting, of je het nu leuk vindt of niet, is het logische gevolg van de beslissing dat niet iedereen asiel kan krijgen. Als partijen dat niet willen moeten ze de hele mikmak rond asielbeleid afschaffen want dan houden we elkaar geweldig aan het werk en vooral voor de gek. Ook de stelling dat je vind dat er sprake is van een verkeerde uitspraak van de rechter (meestal rechters want er zijn vaak diverse procedures geweest) kan geen stand houden. In onze rechtstaat moet je de uitspraken, als ze onherroepelijk zijn geworden, respecteren, anders volgt anarchie. Wilders geeft regelmatig aan geen vertrouwen in de rechtelijke macht te hebben. Hij krijgt dan, en terecht, van alle andere fracties forse kritiek.
De PvdA c.s. vindt dat niet iedereen asiel kan krijgen. De huidige wetgeving is zelfs door PvdA voorman Cohen ontworpen. Wegdraaien als het om uitvoering van de wet aankomt, en de verontwaardigheid zelve spelen, als mensen uitgezet moeten worden omdat niet iedereen mag blijven en de rechter bepaald heeft dat hij of zij niet aan de toelatingscriteria voldoen , is naar mijn mening laf en hypocriet.



Partijen weigeren verantwoordelijkheid voor gevolgen Nieuw Zaailand

Ik was tegen "Nieuw Zaailand". Niet zozeer omdat het geen mooi plan was, maar vooral omdat ik inschatte dat het plan bij uitwerking duurder zou worden (wat ook bleek) en omdat door de toevoeging van zoveel detailhandel (ook door extra detailhandel op De Centrale) er elders in de stad problemen zouden ontstaan bij de zittende middenstand. Dat laatste wordt nu zichtbaar. Met name net buiten het kernwinkelgebied. Ook de brancheorganisaties zien dat. Vandaar dat het college voorstelde om op delen van de voorstreek in een nieuw bestemmingsplan ook de mogelijkheid op te nemen om van winkels (weer) woningen te maken. Als je dat niet doet betekent dit nl. dat er leegstand ontstaat, tijdelijk gevulde winkels voor dumppartijen in komen (die elders de markt bederven) en natuurlijk dat de huurprijzen van de winkels omlaag gaan. Nu lijkt dit laatste leuk, maar minder huur betekent in oude panden direct minder geld om te investeren in onderhoud en renovatie van de panden, en dus op den duur tot verpaupering.
Het is begrijpelijk dat Voorstreek winkeliers boos zijn dat zij nu de rekening krijgen voor het plan Nieuw Zaailand. En het is begrijpelijk dat zij willen dat de gemeente vestiging, van liefst trekkers, naar de voorstreek gaat stimuleren. Maar de gemeente zal al genoeg moeite hebben het kernwinkelgebied bezet te houden, en heeft ook geen geld. Dat zal dus niet gebeuren. Overigens heeft de komst van de parkeergarage Hoeksterend helaas ook niet voor nieuwe impulsen gezorgd, hetgeen toch iets zegt.
Het is ook niet reëel te verwachten dat nu de provincie weer op de tweebaksmarkt zit het tij zal keren. Zeker niet waar het Fries Museum juist door het project Nieuw Zaailand vertrekt. Kortom o.a. het project Nieuw Zaailand leidt nu en in de komende jaren tot schade bij de zittende middenstand, zoals o.a. door mijn fractie indertijd aangegeven. Overigens zeg ik dat zonder enige vreugde over het gelijk hebben, ik had het liever onjuist gehad in dit geval.
Afgelopen week kwam het voorstel van het college in de commissie. Wie schets mijn verbazing dat de partijen die zo hoog opgaven van Nieuw Zaailand de problemen die er ontstaan elders gewoon blijven ontkennen, en vinden dat er geen maatregelen nodig zijn. Men wil blijkbaar wel pronken met mooie projecten, maar als er een vervelende boodschap gegeven moet worden is men niet thuis. Ze praten de winkeliers naar de mond uit angst voor electorale gevolgen. Men denkt blijkbaar dat Voorstreekwinkeliers op "ga maar lekker slapen, er is niets aan de hand"-praatjes zitten te wachten. Hoe hoog schatten die partijen de burgers in? Bij ons thuis zei men: "als je een feestje geeft, moet je na afloop ook opruimen" Dat zou ook voor de partijen die voor Nieuw Zaailand waren moeten gelden.

Leeuwarden zit er warmpjes bij omdat coalitie alle brandstoffen verstookt.

Leeuwarden zit er warmpjes bij, kopt de LC op … Leeuwarden houdt 25 miljoen over schrijft de LC op 6 maart 2012. Menig Leeuwarder zal bij het lezen zijn wenkbrouwen gefronst hebben. Kloppen die berichten wel? Zit Leeuwarden zo goed in zijn slappe was? Het is maar net hoe je het bekijkt.
Bij de totstandkoming van het collegeprogramma van PvdA, GroenLinks en CDA voorjaar 2010, dus nog onder het, toen demissionaire, kabinet Balkenende-Bos werd besloten 12 miljoen per jaar op de gemeentelijke uitgaven te bezuinigen. Men veronderstelde dat ongeacht welk kabinet er ook na de verkiezingen zou komen er landelijk flink zou moeten worden bezuinigd. Nu moet daar wel enige belangrijke kanttekeningen bij worden gemaakt. Onder bezuinigingen verstond men zowel belastingverhogingen als vermindering van uitgaven. De belastingverhogingen zijn direct gerealiseerd (in de hoop dat u dat vergeten zult zijn bij de volgende verkiezingen). Wat de uitgavenverminderingen betreft besloot men dat de meeste bezuinigingen pas moesten ingaan op het moment dat dit college (vrijwel) weg was (en u er dus pas na de verkiezingen wat van merkt). Dit college heeft dus nog vele budgeten die een volgend college niet meer heeft. Dit college zit er dus nog warmpjes bij.
Wat men nu geconstateerd heeft is dat als men 12 miljoen bezuinigd, dat meer is dan op basis van de huidige inzichten (en dat is dus voor de bekendmaking van de extra bezuinigingsronde van het kabinet om onder de Europese norm te blijven) 1,5 miljoen te veel zou hebben bezuinigd. Niks warmpjes erbij dus, je komt minder tekort!
Als een gezin maandelijks geld over houdt kan ze haar uitgaven vergroten. Dat kan door iedere maand dat geld aan kleine dingen uit te geven. Maar dat kan ook door een lening te nemen voor iets groots en het geld dat over is de komende jaren te gebruiken om de lening af te lossen en de rente over die lening te betalen.
Nu de gemeente geld "over heeft" kan ze er voor kiezen de lasten weer te verlagen (maar daar zou ik me in Leeuwarden niet op verheugen), ze kan dat geld "sparen voor moeilijke tijden" (voor mensen met grijpgrage handen ook geen optie) of ze uitgeven. Het college wil dat laatste doen en dat doen door omgekeerd balanssaneren. Ze wil die 1.5 miljoen gebruiken om nu zo'n 25 miljoen uit te geven en van die 1.5 miljoen kan dan de rente en aflossing de komende 40 jaar betaald worden. Ook nu dus "wij graag de baten" en volgende colleges (en burgers) de lasten.

Daar is de gemeenteraad niet voor gekozen.

De linkse partijen willen komende maandag in de gemeenteraad praten over de asielwetgeving in ons land. Links vindt dat " Den Haag" het niet goed doet. Wij als NLP vinden dat dit soort onderwerpen niet in de gemeenteraad thuishoren. In ons land kennen we immers op bestuurlijk gebied verschillende bestuurslagen met verschillende bevoegdheden. En daarvoor kiezen we verschillende mensen (partijen) met verschillende mandaten. Asielwetgeving is een wetgevingsbevoegdheid van de Staten Generaal en niet van de gemeente.
Ook is de gemeenteraad geen adviesorgaan van de tweede kamer. Burgers en maatschappelijke organisaties, waaronder politieke partijen, zijn zeer goed in staat om rechtstreeks advies te geven aan hun politieke vertegenwoordigers in het orgaan dat de bevoegdheid toekomt.
De tweede kamer vergadert de komende maand over talrijke onderwerpen.
Euthanasie, woningcoöperaties, zwembaden, gedwongen opnamen, aanbestedingswetgeving, financiering politieke partijen, Rechtspositie (Rijks)ambtenaren, Wijzigingen WMO, en nog heel veel andere zaken die voor Leeuwarden als gemeente, of voor mensen in Leeuwarden van groot belang zijn.
Gaan we over al deze zaken adviseren? Of mag iedere partij onderwerpen kiezen waarop zij meent electoraal te kunnen scoren?
Een gemeenteraad zou zich alleen met Haagse zaken moeten bezighouden als de gemeente als orgaan daarbij betrokken is. Ze spreekt dan in, net als een sportvereniging inspreekt bij het sportbeleid. Bij zaken als overheveling van taken van Rijk naar Gemeenten bijvoorbeeld of bij Herindelingen.
De gemeenteraad is door de inwoners van Leeuwarden gekozen om het beleid in Leeuwarden mede vorm te geven en de uitvoering van het beleid door het college in Leeuwarden te controleren. Op dat gebied alleen al hebben we, mede door de toenemende decentralisatie van taken, onze handen meer dan vol.
De NLP wil ook geen oordeel geven over zaken waarvoor ze geen mandaat heeft gekregen van de kiezer. Niemand van de gemeenteraad zou dat moeten willen. Immers voor zo'n besluit ontbreekt een democratische legitimatie.
Het debat zal wel doorgaan vrees ik. De profileringsdrang is immers groot bij sommige partijen. Maar moet je je daarvoor laten gebruiken?
Ik zou zeggen schoenmaker blijf bij je leest, Raad, speel geen tweede-kamertje.


De principes voorbij

Ik zie wethouder Diks nog, vol trots, voor het HCL staan. Ze heeft een voorstel gemaakt waarin cultuureducatie geborgd blijft en dat binnen de financiële randvoorwaarden. Ja er zijn zelfs een paar plusjes. Echter onder druk van een gedeelte van de pvda-leden, die niets in het voorstel zien, verdwijnt het voorstel via een onduidelijke motie, waarin de collegepartijen het probleem even vooruit schuiven, in de prullenbak. Het huiswerk moet over.
Wethouder Diks komt vervolgens met een soort tussennotitie. De Raad moet eerst maar eens uitspreken welke richting ze uit wilt. Omdat de collegepartijen onderling het niet eens worden over de richting, wordt deze notitie ter elfder ure door de collegepartijen (en de wethouder) van de agenda gehaald om daar nooit meer op terug te komen. De collegepartijen gaan dan zelf aan de slag en maken met het college een geheel nieuw concept. Nadat hierover overeenstemming is bereikt binnen de coalitie wordt dit vier dagen voor de commissievergadering aan de raad aangeboden. De niet collegepartijen behoeven immers geen tijd voor voorbereiding, het besluit staat immers al vast.

Gedurende de maandenlange discussie over het dossier weigert de wethouder serieus in te gaan op allerlei alternatieven die niet leiden tot een bezuiniging van 1 mln. Het is dan toch bizar dat ze uiteindelijk zelf met een voorstel komt dat de bezuiniging voor maar liefst een kwart niet haalt.
Wat de financiering van het voorstel betreft blameert het college zich. Keer op keer, en nog vrij recent, hebben we de wethouders horen zeggen dat we in Leeuwarden gewend zijn om als we extra uitgaven ergens voor willen, of minder bezuinigingen, we ook direct daarbij aangeven waar we het geld dan wel vandaan halen. Nu dekt het college de extra uitgaven en weigert ze nu, boter bij de vis, aan te geven waar het geld dan wel vandaan moet komen. Daarmee is het college in een keer haar financieel gezag op dit punt kwijt. Ze financiert nu zelf op een manier de ze altijd politiek/bestuurlijk onbehoorlijk vond. De weg naar nieuwe financiële fratsen staat nu wijd open.





Nieuwe problemen rond omvorming cultuureducatie.

Op 23 januari zal de raadscommissie, althans dat is het voorstel, dan eindelijk vergaderen over de toekomst van cultuureducatie. Ik zeg nadrukkelijk dat is het voorstel want …... de stukken zijn er nog niet. En in het reglement van orde van de gemeenteraad staat nadrukkelijk dat de bijbehorende stukken met de "oproep" tenminste 10 dagen van te voren moeten worden toegezonden.
We gaan het hopelijk toch niet ook nog meemaken dat de coalitiepartijen nadat zij eerst op een, laat ik zeggen, uiterst interessante wijze, dit agendapunt van de agenda van een vorige commissievergadering hadden gehaald omdat ze meer tijd nodig hadden om tot een onderling akkoord te komen, nu ook nog zeggen dat de partijen die niet in dat groepje mee mochten praten geen tijd meer krijgen om het nieuwe voorstel dat er komt zorgvuldig te bekijken?
Natuurlijk komt het vaker voor dat stukken wat later worden aangeleverd. Maar dan gaat het om stukken met een technisch karakter, of stukken waarover de politieke discussie al is gevoerd.
Maar de discussie over de omvorming van cultuureducatie is nog in volle gang.
Een voorstel, hoe het er ook uit moge zien, moet goed bestudeerd kunnen worden, besproken kunnen worden met belanghebbenden, met achterbannen en uiteindelijk binnen de fractie. Sowieso is het verstandig even de tijd voor reflectie te nemen en niet op een achternamiddag over dit soort zaken te beslissen. Wederom een forse regiefout in het drama.



Het jaar 2011; Leeuwarden bereid zich voor op de crisis

Hoewel de crisis het afgelopen jaar het beeld op tv, krant en gemeenteraad bepaalde, zullen de meeste mensen in 2011 nog niet zo heel veel van de crisis gemerkt hebben. Die het in 2011 al merkten waren vooral de mensen die hun baan kwijtraakten en de ondernemer die de gevolgen merkten van het feit dat de burgers al vast de hand op de knip hield in afwachting van donkere tijden. Ook de politiek werd in 2011 gedomineerd door de crisis. Ook de gemeente bereid zich voor door het versoberen van allerlei regelingen, het voorbereiden van bezuinigen en het in kaart brengen van de risico's. De gevolgen van al de maatregelen die het kabinet en de gemeente nemen zijn pas dit jaar voor de burgers merkbaar. Velen zullen , tot soms duizenden euro's per jaar, minder ter vrije besteding hebben. Waar velen de (lokale) politiek in zijn gegaan om het voor de burgers beter te maken, moeten de politici pijnlijke maatregelen nemen die uiterst vervelend voor burgers kunnen uitpakken.
Het Leeuwarder college van de PvdA c.s. lijkt vastbesloten de tering naar de nering te zetten. En daarbij gaat men moeilijke items niet uit de weg. Het op orde houden van de gemeentelijke financiën en de problemen niet doorschuiven naar de toekomst zijn topprioriteiten van het kabinet en van het college. Het verschil tussen wat het kabinet en wat het college zegt en doet is dan ook niet groot. Ik durf in dat kader te stellen dat dit kabinet helemaal niet zo rechts is als wel wordt beweerd en ik durf ook de stelling wel aan dat dit het meest rechtse college is sinds in ieder geval 30 jaar. Teksten in raadsvoorstellen zouden zo uit VVD geschriften gekopieerd kunnen zijn. Het is niet zo vreemd dat Marco Florijn overstapte naar een college met de VVD en Andries Ekhart kwam vanuit een college met de VVD. Het collegebeleid leverde daarom soms leuke taferelen op in de gemeenteraad in 2011. Een pvda die het kabinet voluit, en vaak ook nog onterecht, van alles de schuld gaf, maar wel het rechtse beleid van het college uiteindelijk steeds steunde. En een VVD die een rechts beleid bestreed alleen omdat het niet in het college zat.

In 2012 zullen we pas echt zien hoe groot de klap is, voor de sociaal sector, voor de culturele sector, voor de middenstand in Leeuwarden en voor de financiële positie van Leeuwarden. Dan zullen we zien of er aanvullende maatregelen nodig zullen zijn en waar (opnieuw) klappen gaan vallen. Leeuwarden bereidde zich voor, maar was het genoeg?