Grimlachjes gemeentebelangen leeuwarden Gijs Jacobse
Grimlachjes

grimlachjes
grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Presentation3
Presentation3
Presentation3

archief  2011

Had Jozef een netwerkprobleem?

Jozef klopt op de deur van de herberg. "Mijn vrouw heeft zorg nodig" zegt hij. "Nee!", zegt de herbergier, "dat wordt me te duur!"."Doe maar een beroep op je sociaal netwerk" zegt de herbergier. "Maar ik ken hier niemand, de overheid heeft me hier heen gestuurd van een plaats hier ver vandaan" probeert Jozef nog. "Voor iedereen is er wel ergens plaats, als hij maar zoekt!" zegt de herbergier nog voordat hij de deur sluit.
Zo ongeveer moet het gegaan zijn volgens het kerstverhaal in de allernieuwste versie.

Kerst, zoals in de Leeuwarder Courant ook stond, drukt onze neus weer eens vol op ons sociaal netwerk. Waar gaan we met kerst heen, waar zijn we welkom. Het beeld van grote families en vriendenkringen rond de kersttafel, zoals de tv dat voorschrijft, wijkt nog al eens af van de werkelijkheid. Eenzame kerst. Hooguit een kerstkaartje.
De overheid verwacht van ons blijkbaar dat we allemaal een grote familie- vrienden- en kennissenkring hebben waar we, als we hulp nodig hebben, een beroep op kunnen doen; bij kunnen aanschuiven aan het kerstdiner.
Nog los van het aantal mensen in een sociaal netwerk, staat de vraag of deze mensen in staat zijn, financieel en qua bekwaamheden, om de nodige hulp te geven. Bij Jozef kon je nog aannemen dat de herbergier verstand had van het geven van tijdelijke huisvesting en wat daar bij kijken komt. En dat was nog in een tijd dat de samenleving nog lang niet zo ingewikkeld was.

De afgelopen decennia zijn er heel wat sociale herbergen afgebroken. Individualisering was het toverwoord, de sleutel tot het geluk. Nu de "Ikke , ikke, ikke en de rest kan stikke" cultuur ons een groot economisch probleem heeft geleverd is het onmogelijk om te roepen "ga maar naar die sociale herbergen"
Wie dat doet weet dat veel van diegenen die hij daarnaar verwijst aankloppen op een dichte deur. Zij eindigen in een stal.


Met elkaar het hok in.

De besluitvorming rond cultuureducatie, en daarmee over het voortbestaan van Parnas, moet nog dit jaar worden afgerond. Nogmaals , voor de helderheid, ik hecht niet aan Parnas omdat Parnas als instelling "slechts" een middel is en niet doel. Doel is een zo goed, breed en toegankelijk mogelijke cultuureducatie binnen de steeds schaarser wordende middelen. En laten we reëel blijven. Niet iedere activiteit hoeft een eigen bestuur, organisatie en gebouw. En niet iedere activiteit hoeft door de overheid aangeboden te worden of gesubsidieerd te worden. De NLP-fractie heeft op deze uitgangspunten een eigen alternatief geschreven. Maar daar wil ik het nu niet over hebben.

Waar het wel om gaat is dat de collegepartijen PvdA-Gr.Links-CDA vorige maand aangaven dat wat hun betrof de bezuiniging wel zo'n kwart miljoen euro minder mocht zijn. Ze wilden toch een eigen organisatie en een eigen gebouw (dat er nog lang niet is overigens). Parnas heeft op grond daarvan weer een nieuwe offerte uitgebracht die een eind in de richting van de collegepartijen opschuift.
Parnas opheffen om vervolgens Parnas 2 op te zetten enkel en alleen om wachtgeldverplichtingen bij het inkrimpen van een organisatie te vermijden lijkt me wel heel apart voor deze linkse coalitie.
Nee, nu de zaken liggen zoals ze nu liggen, moeten die partijen ook zo flink zijn om de laatste meters te gaan. Ze moeten nu, en snel, met de wethouder en Parnas in een hok, desnoods op water en brood en geheel verstoken van enige cultuur, net zolang tot er witte rook is en er overeenstemming is tussen Parnas en deze coalitie.

Ik wacht met belangstelling bij de schoorstenen op het raadhuisplein.


Tegen muren praten.

Het is soms moeilijk discussieren met de PvdA. Dat bleek deze week maar weer in de commissie Welzijn. PvdA-fractieleden leven soms in een eigen wereldje, met hun eigen waarheid. Zo verklaarden ze deze week bij de behandeling van de voorstellen rond de maatschappelijke opvang dat al deze bezuinigingen het gevolg waren van het nietsontziende beleid van het kabinet van VVD en CDA. En dat deed men natuurlijk met veel verbaal geweld.
De woordvoerder van de VVD wees er fijntjes op dat dit niet correct was. Tot de bezuinigingen die nu voorlagen was in 2009 al besloten en door het collegeprogramma van PvdA-CDA-Gr.Links bevestigd. Toen zat het huidige kabinet er nog niet eens. Maar deze waarheid was aan de PvdA niet besteed.
Het was en bleef de schuld van die vermaledijde rechtse asociale VVD-ers en CDA-ers.
Ook bij de behandeling van het rekenkamerrapport rond Proloog was het raak. Met instemming van de fractievoorzitter van de PvdA was de onderzoeksopdracht beperkt tot de rol van de gemeente (Raad - College- ambtenaren). Dat was ook niet meer dan een noodzaak, omdat de gemeente niet gaat over de interne bedrijfsvoering van proloog. Maar ook deze feiten weerhielden de PvdA er niet van om nu, ineens, ook nog een onderzoek te vragen naar het interne beleid bij Proloog. Zelfs de mededeling van de wethouder (Koster) dat zij niet aan dat onderzoek zou meedoen omdat zij noch medewerker, noch directielid, noch bestuurslid bij Proloog is of de mededeling van de voorzitter van de rekenkamer dat de meeste betrokkenen inmiddels weg waren en het onderzoek dus ook feitelijk niet meer goed uitvoerbaar zou zijn, maakten uiteraard geen indruk bij de PvdA-fractieleden.
Nu schreef ik aan het begin van het stukje dat het soms moeilijk discussiëren is met de PvdA. Eigenlijk was hier helemaal geen sprake van discussiëren. Meer van tegen een muur praten.


Begrotingstijd -vervolg-

Hoe moet ik het vorige stukje over de zorgen over de begroting van Leeuwarden plaatsen als de LC schrijft dat Leeuwarden nog een structurele buffer heeft van € 7 mln. en dit jaar € 4 mln. denkt over te houden? Boeiende vragen.
Ten eerste betekent de zin de gemeente heeft nog een buffer van € 7 mln. niet dat de gemeente dat overhoud. Hier staat De gemeente heeft nog voor 7 mln. aan uitgaven in de begroting staan die eventueel geschrapt kunnen worden als dat nodig is. Net als in de uitgaven van sommige gezinnen als het moet nog bezuinigd kan worden op de krant, de fitnessclub of, als het niet anders kan, de vakantie en de auto.
Ten tweede moet er een onderscheid worden gemaakt in incidentele en structurele uitgaven. Bijvoorbeeld:
Als u zo af en toe naar uw huishoudboekje kijkt, ziet u wellicht dat als u van uw inkomen alle vaste lasten aftrekt er nog genoeg is voor de wekelijkse boodschappen, de kosten van de auto en dat er dan nog wat over blijft om te sparen. Structureel, op papier, heeft u geen financiële problemen.
Toch kunt u een probleem krijgen als u plotseling een rekening voor dure medicijnen krijgt (eigen risico), de jaarlijkse onderhoudsbeurt van de auto veel duurder uitvalt dan normaal, uw moeder in Den Bosch ernstig ziek wordt en u veel vaker reiskosten moet maken en dat soort plotselinge uitgaven. Ondanks dat je onder normale omstandigheden geld over moet houden komt u tekort en moet u de spaarrekening aanspreken. Geen probleem, nochtans zolang die spaarrekening nog voldoende gevuld is. Zie hier het probleem van de gemeente. En dus ook de vraag moet ik gaan bezuinigen om mijn spaarsaldo (eerst) weer op orde te krijgen of mag ik er van uitgaan dat ik in de toekomst geen beroep meer op die spaarrekening hoef te doen.

Het tweede "nieuwsfeitje van de LC", dat Leeuwarden verwacht € 4 mln. over te houden eind 2011 is te danken aan een ander verschijnsel dat ook bij huishoudens voor komt. Stel: U heeft een bankstel besteld voor 4000 euro en deze zou bij ontvangst betaald moeten worden. Planning was dat u voor de kerst dit bankstel zou krijgen. U hebt echter bericht ontvangen dat het bankstel pas begin januari 2012 komt. Als het goed is houdt u nu eind 2011 4000 euro over. Echter als u dat gaat uitgeven heeft u in januari 2012 waarschijnlijk wel een groot probleem als het bankstel arriveert.
Hetzelfde geldt voor de gemeente. De gemeente houdt niet echt geld over, het is een boekhoudkundig saldo. In werkelijkheid worden voor zo'n 6 miljoen aan rekeningen doorgeschoven naar 2012. Er is dus eigenlijk eind 2011 geen € 4 mln. over, maar €2 mln. te kort.

Och…, maar…., had de journalist dat dan niet wat beter kunnen vermelden in het artikel? Ja, dat had hij/zij best wat duidelijker kunnen uitleggen.


Begrotingstijd

In deze tijd van het jaar gaat gemeenteland de meeste aandacht uit naar de financiële situatie van de gemeente. Dit jaar wellicht nog meer dan andere jaren. Ook in Leeuwarden.
De begroting 2012 is bekend en inmiddels in commissies besproken. De begroting 2012 wordt opgemaakt op basis van gegevens van rond mei 2011. Op basis van die gegevens, en een risicoanalyse van belangrijke posten komt een beeld naar voren van veel tegenvallers en risico's op tegenvallers. Zoveel dat de algemene reserve van de gemeente vrijwel geheel moet worden aangesproken. De discussie ging dan ook met name over twee zaken:
1 zijn alle risico's wel in kaart en is er niet te optimistisch naar de toekomst gekeken.
2.Kun je, gelet op de verwachte tegenvallers, wachten met het besluiten tot aanvullende bezuinigingen tot voorjaar 2012 zoals het college voorstelt.

Ad 1. De Algemene Reserve was ten tijde van het opstellen van de begroting ingeschat rond 11 mln.
Als ik kijk naar de risico's waarvan het college zegt dat ze met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zullen optreden (kans groter of gelijk aan 70%) zou je daar sowieso een voorziening voor moeten treffen. (totaal rond 12 mln)
Daarnaast worden een aantal risico's te laag of helemaal niet ingeschat.
Zo schat men bijv. de overschrijding op minimaregelingen op 50%. Mijn inziens is dat risico veel hoger en vrijwel zeker. Voor alle overige risico's en tegenvallers zou je, als stad met een omvang van Leeuwarden minstens een Reserve van € 5 mln. moeten hebben. Kortom in mijn beleving is de kans groot dat in de loop van de komende 1 a 2 jaar de Algemene Reserve op is.

Ad2. In gemeenteland zijn er maar weinig posten die je per direct kunt wijzigen. Voor heel veel zaken geldt dat je nieuwe regels moet opstellen, moet implementeren etc. Dit vraagt tijd. Natuurlijk paardenmiddelen als uitgavenstops en vacaturestops kunnen ingezet worden maar dat betekent dat je vrijwel bestuursloos snijdt. Veel subsidierelaties moeten langer van te voren worden opgezegd.
Dat betekent dat de effecten van maatregelen pas in 2013 en vaak pas in 2014 merkbaar zullen worden. En de grote vraag is, hebben we die tijd. College en collegepartijen denken van wel, ik ben minder optimistisch.

Inmiddels is de Turap ( tussenrapportage) verschenen. De Turap geeft aan in hoeverre de begroting van 2011 loopt. Ten opzicht van de bekende gegevens is de financiele positie met rond 2 mln verslechterd (incidenteel). Structureel is de verslechtering een paar ton.

Het wachten is nu op de memorie van antwoord. Daarin geeft het college de meest actuele stand van zaken, mede gebaseerd op de zogenaamde septembercirculaire van het kabinet. In die nota staat wat de gevolgen zijn voor de gemeente van het rijksbeleid.

Begin november moet de Raad dan een beslissing nemen. Nu ja, formeel dan.



Fictieve zetelverdeling bij minder raadsleden

De regering wil het aantal gemeenteraadsleden terugbrengen met rond 25%. In Leeuwarden betekent dat ruim 9 zetels minder. Om dat je dan op een even aantal zou komen ben ik voor de berekening uitgegaan van een nieuwe hoeveelheid raadszetels van 27.
Op basis van de vorige verkiezingen zou de verdeling van de zetels dan zijn:
PvdA 9
VVD 4
Gr.L 4
CDA 3
NLP 3
SP 2
CU 1
FNP 1
Opvallend (voor Leeuwarden in ieder geval) is dat er door een vermindering van zetels geen vermindering van partijen plaats zou hebben gevonden.


Regie Diks faalt.

De afgelopen week werd bekend dat het midwinterfeest niet doorging. Terecht dat bepaalde mensen direct actie ondernomen om te kijken of er toch nog mogelijkheden waren, en terecht dat de PvdA-fractieleider Sjoerd Feitsma in de commissie vragen stelde aan… natuurlijk wethouder Diks.
Haar verweer was even eenvoudig als onthutsend. Ze sprak : "De gemeente organiseert geen feesten". En daarmee was, in ieder geval voor haar, de kous min of meer af.
Die visie deugt niet. De gemeente heeft, zo wordt toch algemeen onderkent, een regiefunctie. En dat is meer dan het beheren van de subsidiepot. Meer dan constateren dat er geen subsidieaanvraag binnen is gekomen. De regiefunctie houdt in dat je de spelers zo nodig bijeenbrengt, begeleidt en zorgt dat het uiteindelijk tot stand komt. Een regisseur wacht niet af of het product wel tot stand komt. Zeker als de regisseur, zijnde wethouder van cultuur, van de raad extra geld heeft gekregen voor deze "productie", zijnde het midwinterfeest, moet deze toch weten dat de raad het tot stand komen van belang achtte. Nu treuren dat zij het ook jammer vindt lijkt me dan toch iets te veel op krokodillentranen na een fiasco, komend als mosterd na de maaltijd.


Depressie

Mensen die nog niet depressief waren vanwege een tekort aan zon deze zomer, zijn het wel geworden als gevolg van het vele negatieve economische nieuws de afgelopen weken. En natuurlijk de maatregelen die het kabinet gaat nemen om het tekort binnen de perken te houden. Dat laatste is overigens begrijpelijk want onze kinderen krijgen het later al zwaar genoeg.
Ook voor Leeuwarden zijn de gevolgen groot;
-De crisis treft nog steeds met name de bank- en verzekeringssector, een sector die in Leeuwarden relatief zeer groot is.
-Er wordt een toenemend beroep op bijstand gedaan, hetgeen de gemeente miljoenen extra kost.
-De woningbouw, die al op een veel te optimistische verwachting was gefundeerd, blijft waarschijnlijk voor langere tijd op een zeer laag pitje en ook dat kost de gemeente miljoenen.
-Iedereen gaat er fors in koopkracht op achteruit. Dat heeft gevolgen voor de detailhandel in de binnenstad die toch al te kampen heeft met een veel te grote (en nog steeds groter wordende) capaciteit.
- Er wordt wellicht door meer mensen een beroep gedaan op allerlei regelingen voor minima.
En ik kan zo nog wel even doorgaan. In gedachte zie ik de algemene reserve van de gemeente iedere dag afnemen, en dus pijnlijke maatregelen dichterbij komen.


De Harmonie

In het NLP-visiedocument over cultuur "cultuur vorm je samen" staat dat De Harmonie het culturele centrum van Leeuwarden moet worden. Het samenbrengen van Theater, Pop en Cultuureducatieve activiteiten (en wellicht onderwijsactiviteiten op dit gebied) is de enige manier om met minder geld het culturele leven in Leeuwarden op een aanvaardbaar niveau in stand te houden. Eén gebouw, één directie, één administratie en één marketingafdeling. En natuurlijk één horeca.
Een gebouw waar altijd leven is, proffesioneel geleid, tegen aanvaardbare lasten. Eén gebouw maakt het ook mogelijk om in dat gebouw te investeren. En dat is nodig. De huidige Harmonie, vreet energie en die lasten drukken op het budget. Een investering in energiebeperkende maatregelen is hard nodig, maar zo’n investering vraagt eerst geld. De kost gaat voor de baat uit nietwaar. Een investering is ook nodig om het gebouw multifunctioneler te maken. Tot slot is er een investering nodig om bij De Harmonie een terras aan het water te kunnen maken. Uiteraard moet deze investering via de horecafunctie terugverdiend worden en uiteindelijk zelfs bijdragen aan de verdere exploitatielasten. Na jarenlang discussieren, maar vooral afwachten en afhouden, en na vele rapporten, is het zaak dat we duidelijk maken wat we met De Harmonie in de toekomst willen. Liefst voordat we een Harmoniekwartier hebben maar geen Harmonie meer.


Een retourtje Rotterdam?

Pst…….. zal ik u een geheimpje verklappen? Ik ben niet zo anti Marco als ik zou moeten zijn! Nee, en ik denk dat veel niet PvdA-ers dat met me hebben. Dat heeft een aantal redenen denk ik. Ten eerste is het zijn guitigheid (volgens mij is het geen goed Nederlands woord, maar het beschrijft volgens mij het best wat ik bedoel). Je hebt van die mensen waarop je gewoon niet boos kunt worden. Die overal mee wegkomen. Het verschijnsel doet zich vaak voor bij kinderen, maar sommige, zoals Marco hebben het nog; pretoogjes die ontwapenend zijn. Die horen uiteraard bij een goede doses humor en relativeringsvermogen. En dat brengt me bij het politiek inhoudelijke, hij is binnen de PvdA een van de realisten. Hij durft naar voor de PvdA vaak heilige huisjes te kijken en waar nodig verbouwingsplannen te doen, zodat die huisjes weer meer in deze tijd passen en weer toekomstbestendig zijn. Je kunt met hem een open gesprek aangaan zonder dogma's vooraf. Veel PvdA-ers zouden daar een voorbeeld aan kunnen nemen.

Als de jongen voldoende toegerust zijn, vliegen ze uit. Het is een natuurlijk verschijnsel. Marco vliegt uit, nu eerst naar Rotterdam. Maar dat zal zeker niet de eindbestemming zijn. Ik volg hem op Hyves, dus zijn trek zal ik voorlopig nog even kunnen volgen. Wellicht dat hij ooit weer op ons mooie stadhuis zal terugkeren, want ooit zal Leeuwarden een nieuwe burgemeester nodig hebben.


Schaakmat gezet.

De afgelopen week was het weer raak. We werden weer eens geconfronteerd met de arrogantie van de macht. Bij het begin van de gemeenteraadsvergadering vroeg PvdA'er Jan van Olffen om een agendapunt aan de vergadering toe te voegen. Hij wilde namens de PvdA, het CDA en GroenLinks een motie in stemming laten brengen om subsidie toe te kennen aan een schaaktoernooitje.
Nu hebben we nog onlangs in het bestuur van de gemeenteraad afspraken gemaakt over het toevoegen van agendapunten. Afspraak was (en is al jaren) dat dit uiterlijk de vrijdag voorafgaand aan de vergadering voor 12.00 gemeld moet worden. Doel van die afspraak (vastgesteld in het reglement van orde) is uiteraard dat iedereen zo nog enige mogelijkheid heeft zich in het onderwerp te verdiepen en zich op het debat kan voorbereiden. Maar deze afspraak bleek voor van Olffen c.s. van de PvdA het papier niet waard waarop het geschreven was.
Het gekke daarbij is dat blijkbaar de drie collegepartijen wel de tijd hadden gehad om met elkaar te overleggen en een motie te maken, maar er geen tijd was geweest om de niet-collegepartijen ook maar even te verwittigen van het feit dat er iets aan zat te komen.
Inhoudelijk was er, in ieder geval bij de niet collegepartijen, dus niets bekend. Blijkbaar was de subsidieaanvraag door (of namens) het college afgewezen, maar ook daar wist niemand echt waarom (nochtans voelde niemand van de wethouders zich geroepen het besluit tot weigering van de subsidie te verdedigen, ook zij hadden blijkbaar door dat discussie niet meer zinvol was). Nog los van het feit dat er dus geen inhoudelijke, laat staan integrale, afweging kon plaatsvinden, deed die vraag er ook niet meer toe. Van Olffen was duidelijk. Dit voorstel moest er even door, punt uit!
Per slot van rekening moeten ze in Leeuwarden, en de gemeenteraad wel weten waar de echte beslissingen worden genomen. Dat er een college zit en dat er ook nog niet-collegepartijen zijn is prima, maar ze moeten wel weten dat ze er, als het er op aankomt, niet echt toe doen.



Diks eigen wijze.

Wethouder Diks stelt blijkbaar geen prijs op een goede verstandhouding met de niet-collegepartijen.
Nadat bij haar (her)verkiezing al discussie was over haar omgang met de Raad; nadat ze de Raad veel te laat op de hoogte had gesteld van de financiële steun aan de Harmonie; na het debat daarover waarin ze zo halsstarrig en onhandig optrad dat alle niet-collegepartijen zich genoodzaakt zagen een motie in te dienen die veel harder was dan van te voren was voorzien, heeft ze er opnieuw voor gekozen de Raad niet (tijdig) te informeren over een koerswijziging ten opzichte van NV Stadsherstel Leeuwarden. Nog los van het onderwerp en de juistheid van de koerswijziging, is er dus op het gebied van omgang met de Raad niet veel geleerd. Ook in de afgelopen raadsvergadering ontstond weer commotie rond haar portefeuille omdat de Raad veel te lang moet wachten op de uitkomst van een (aanvullend) onderzoekje naar de goedkoopste, en toch milieutechnisch acceptabele, wijze van onkruidverwijdering. Dat ze er, in tegenstelling tot andere collegeleden, niet in slaagt een goede relatie met de Raad op te bouwen is des te meer jammer omdat juist in haar portefeuille de komende tijd veel ingrijpende beslissingen genomen moeten worden. Denk bijvoorbeeld aan de omvorming van de cultuursector.



Famila van de wal in de sloot.

Vandaag de eerste brief van een groep winkeliers over het voornemen van het college om de "super supermarkt " Famila toe te staan zich te vestigen op "De Centrale". Het verbaast me dat binnen de ondernemersverenigingen nog niet de pleuris (excusez moi) is uitgebroken, want het toestaan van deze winkelformule op deze locatie zal grote gevolgen hebben voor alle detailhandelszaken in Leeuwarden en met name voor Oost Leeuwarden en ook de binnenstad. U moet zich goed realiseren dat een supermarkt allang niet meer kan leven van de verkoop van levensmiddelen, en een supermarkt met deze omvang eigenlijk een zeer groot warenhuis is.
Famila wou een vestiging bij Werpsterhoek, maar daar wou de gemeenteraad niet aan vanwege de gevolgen voor de binnenstad. Waarom vestiging op De Centrale in dat geval een goed alternatief is, wordt mij niet geheel duidelijk. Integendeel.
Op de Werpsterhoek zou ze geheel zelfstandig de kopers uit een weide omgeving moeten trekken. Ook de reisafstand levert in ieder geval een zekere barrière op.
Op De Centrale kan ze bij het aantrekken van klanten meeliften met andere grote ketens in de detail, en is ze op fietsafstand ook aantrekkelijk voor de dagelijkse boodschappen voor heel Midden en Oost Leeuwarden. Het geringe te verwachten verlies uit de regio (m.n. Zuid) t.o.v. Werpsterhoek is daarbij m.i. te verwaarlozen.
Nu zeker niet te verwachten is dat de bestedingen van mensen de komende jaren zullen stijgen, eerder het tegendeel zal het geval zijn, leidt het toevoegen van winkeloppervlakte op de ene locatie tot verloedering en leegstand elders. De toevoeging van winkels door het plan Nieuw-Zaailand de komende maanden is al gebaseerd op de wens dat het niet tot leegstand elders in de binnenstad zou leiden, en niet op de feiten (want die wou men zoals u weet liever even niet horen). Het feit dat er meer mensen naar de binnenstad komen zegt ook niets over de hoeveelheid geld die ze er besteden in de winkels.
Er is echter, naast het gevaar dat Famila zelf bestedingen uit de binnenstad weghaalt, nog een gevaar. Dat bestaat hierin dat door de komst van Famila er een min of meer dagelijkse koopstroom naar De Centrale ontstaat waardoor De Centrale ook aantrekkelijk wordt voor ondernemingen als V&D, C&A, HEMA, Coolcat etc.. En dat gaat natuurlijk dan ook nog een keer ten koste van de binnenstad. Nee, ik verbaas me zeer dat ik nu pas, na vele weken, de eerste protestbrief binnen heb gekregen. Is men soms Murw geworden?




FNP kiest voor geld.

Bij de statenverkiezingen is er nogal wat aandacht geweest voor de verkiezing van de eerste kamer.
Grote vraag leek op welke partij gaan de provinciale partijen, zoals de FNP, stemmen bij de verkiezingen voor de eerste kamer.
Het zal niemand verbazen dat de verschillende provinciale partijen politiek niets gemeen hebben met elkaar, integendeel. FNP zit tegen het linkse aan en bijvoorbeeld een partij als Nieuw Limburg is eerder fortuynistich. Landelijk bind hen niets. Er is politiek dan ook geen reden om een gezamenlijke fractie in de kamer te hebben.
De reden dat provinciale partijen de OSF, kostte wat kost, in stand willen houden, en daarom nu een rare deal sluiten met de 50+partij van Nagel waarbij een kandidaat van 50+ onder de naam OSF in de eerste kamer komt is dan ook enkel en alleen gelegen in het feit dat via de OSF veel geld binnen te halen valt voor de partijen. Via de zetel in de eerste kamer kan men een beroep doen op rijkssubsidies. Zo ontving de FNP in 2006 alleen al ruim € 50.000 als bijdrage voor de verkiezingscampagne via de OSF (bron jaarverslag OSF 2006). In 2007 ontving ze bijna € 60.000 als bijdrage voor de verkiezingscampagne van 2007. Voor latere jaren verwijs ik naar de jaarverslagen van de OSF, voor de liefhebbers zal ik maar zeggen.
En waarom schrijf ik dit. Omdat het me verbaast dat dit argument in de diverse artikelen bij mijn weten nooit genoemd wordt. De FNP heeft een groot financieel belang bij de OSF. Daar is op zich niets mis mee, maar noem dat dan gewoon.

Leeuwarden aan de wietproductie.

De linkse partijen in de gemeenteraad willen dat de gemeente gaat bevorderen dat er een soort club komt van "kleine wiettelers". Hennep telen is strafbaar, maar als je maar een paar plantjes hebt wordt dat gezien als voor eigen gebruik en dan doet men er niets aan. Het ei van columbus om de wet te omzeilen is dus om veel burgers een paar plantjes te laten telen zodat je toch veel wiet krijgt.
Toen prinses Christina gebruik maakte van de ruimte in de wetgeving om haar vermogen te beschermen sprak de linkse kerk daar schande van. Stel je voor, wat is dat voor een voorbeeld!
Maar als je als linkse kerk zelf gebruik kunt maken van de ruimte in de wetgeving om op grote schaal hasjiesj te kunnen produceren, is dat natuurlijk een heel andere zaak. De gemeente heeft als overheidsorgaan blijkbaar geen voorbeeldfunctie als het gaat om ontwijkgedrag.
Het is het bekende hypocriete gedrag van links dat we allemaal zo zijn gewend. We zullen dat de komende tijd waarschijnlijk nog vaak zien. Jaren terug, toen links ook landelijk niet in de regering zat, werden er zelfs vanuit de linkse club actief lessen in burgerlijke ongehoorzaamheid gegeven. Het concept van het loyaal uitvoeren op lokaal niveau van hetgeen op democratische wijze landelijk is vastgesteld is nooit ingedaald in bepaalde kringen.

Nog los van dit, zijn er nog een aantal andere zaken die rond het voorstel om als gemeente op grote schaal hasjiesj te gaan produceren gemaakt kunnen worden.
- Zit de burger hier op te wachten? In ieder geval blijkt uit de stemwijzer bij de verkiezingen voor de gemeenteraad dat van de mensen die de stellingen hebben beantwoord meer invullers minder coffeeshops willen dan meer.
- Wie gaan allemaal die plantjes wiet verbouwen? Moeten straks mensen die een uitkering krijgen als maatschappelijke tegenprestatie van tijd tot tijd hun oogst in komen leveren?
- Wat zijn de economische en bestuurlijke gevolgen? Internationaal denkt men wat minder tolerant over het produceren van(soft)drugs. Ik vrees dat ik binnenkort, naar internationale maatstaven, deel uit maak van een criminele organisatie. Ik denk niet dat de animo om in de gemeenteraad van Leeuwarden te gaan zitten daar groter van wordt. Ik denk ook niet dat men internationaal graag zaken zal gaan doen met water- en wietstad Leeuwarden. Maar ook dat zijn maar kapitalistische obstakels naar de linkse droom.

Hoe zot het ook allemaal is, we moeten ons voorbereiden op het gegeven dat ze het, met hun meerderheid in de raad, er wel door zullen drukken, want als men wat in het hoofd heeft, nietwaar? We kunnen alleen maar hopen dat de regering de mazen in de wet op korte termijn gaat dichten.


PS2011

Soms is het politieke leven hard. Heb je als Statenlid 4 jaar lang je best gedaan; niemand die er naar omkijkt. Je komen en gaan is geheel afhankelijk van de landelijke trend. Zo werd duidelijk dat het CDA-volkje dat vertrok na het debaclekabinet van CDA met de PvdA en de ChristenUnie niet zomaar terug kwam. Ja, u leest het goed hoor, in Friesland denkt men dat het CDA verlies iets te maken heeft met deelname aan het huidige kabinet met de VVD (en gedoogsteun van de PVV), maar dat is grove geschiedvervalsing. Ook de opkomst van de PVV is puur de verdienste van 1 man en dat is ook opmerkelijk.
Hard is ook de conclusie dat die mensen die met meenemen van hun zetel uit de SP zijn gestapt, geen enkel draagvlak blijken te hebben. Hard moet de boodschap ook zijn voor mevr. Zoodsma, raadslid in Leeuwarden, die uit de SP-fractie van Leeuwarden is gestapt en overgestapt op Verenigd Links. Als voormalig lijsttrekker van de SP was moeilijk vast te stellen wat haar persoonlijke aanhang was, maar gelet op de 105 stemmen die haar nieuwe partij kreeg en de 4 stemmen die ze persoonlijk kreeg bij de verkiezingen voor de Provinciale staten kan ze moeilijk staande houden dat ze enige achterban vertegenwoordigt.
Hard, maar allang bekend, blijft de conclusie dat de besluitvorming op provinciaal en gemeentelijk niveau en de democratische legitimatie van die besluitvorming, niet leeft bij de burger.
Hard is het voor die mensen die geprobeerd hebben de provincie en de provinciale besluiten onder de aandacht te brengen en hebben moeten constateren dat als het er op aankomt de landelijke politiek ook door de eigen leiders veel belangrijker wordt gevonden.
Hard is het ook voor die mensen die hun hoop op de Eerste Kamer hadden gevestigd. Die zou nu de Tweede Kamer gaan overvleugelen, zo beloofden politici. De kiezer werd om het korte termijn gewin bewust misleid. Bij kiezers zijn verwachtingen gewekt die in ons staatsrecht onmogelijk hard te maken waren. Kiezers zullen daardoor verder teleurgesteld raken in de politiek. Een dat is vervolgens hard voor ons allemaal, want dat komt als een boemerang terug.


Leeuwarder Kermis

De wethouder van kermiszaken, Diks(GroenLinks), ziet geen mogelijkheden om een kermis in Leeuwarden te organiseren. Er is geen plaats zegt ze. Op nadrukkelijk verzoek van de raadscommissie wil ze nog wel kijken naar volgend jaar, een kleine kermis, maar ze ziet er op voorhand niets in. "als het een mislukking wordt moet je niet bij mij komen zeuren" was haar reactie.

Ik snap van die reactie niets. Juist van een wethouder van Cultuur zou je creativiteit en doorzettingsvermogen mogen verwachten. Ik denk dat noch Florijn, noch Deinum, noch Koster de handdoek in de ring zouden gooien. Een (goede) wethouder moet leven volgens de PIK-formule. PIK staat in dit geval voor Probleem Is Kans! Hoe kan ik met de beperkte ruimte een succesvol evenement neerzetten. Ik zelf zou niet denken aan een kleine kermis, maar bijvoorbeeld aan een historische kermis aan de voet van de historische Oldehove. Maak er iets bijzonders van. En bouw er dingen om heen die mensen er naar toe trekken. Tresoar, het Historisch Centrum Leeuwarden ligt er voor. Maak een tentoonstelling over de kermisgeschiedenis van Leeuwarden. Voeg bijzonder en historische markten toe. Voeg historisch straattoneel toe. Laat voor de grap de Leeuwarder Galg weer eens oplappen. Ik roep maar wat.
Of maak er een Disney-kermis van met alles van Disney, Een weekje Fries Disneyland in leeuwarden. Met ruilmarkten, wedstrijden, parades en films.
Er zijn vast zat zaken te bedenken. De wethouder heeft ook een behoorlijk budget voor evenementen van de raad gekregen. Maak rond de kermis een evenement. Maak van de nood een deugd!


De huizenmarkt.

Zal de huizenmarkt weer herstellen naar de oude situatie? Interessante vraag nietwaar? Ook voor de gemeentepolitiek van belang want:
- de gemeente heeft forse grondposities waar ze winst op hoopt te maken maar ook een geweldig verlies geleden kan worden,
- compenseert woningbouwverenigingen die in onrendabele projecten meedoen met bouwmogelijkheden elders waar dan weer winst op gemaakt kan worden,
- incasseert grote bedragen aan bouwleges zorgen
- en last but not least verwachten van de nieuwe woningen weer meer OZB inkomsten.

De crisis heeft ook in de huizenmarkt de problemen blootgelegd die er vaak al enige tijd waren, maar aan het zicht onttrokken werden door de stijgende welvaart. Wat zijn zo al die problemen.
Steeds minder mensen hebben een vaste baan. Dat betekent dat er ook minder zekerheid is over het te verwachten inkomen. Dat leidt tot risicomijdend gedrag bij mensen zelf en natuurlijk ook bij de bank die de hypotheek moet leveren.
Door de stijging van de energieprijzen, de kosten voor gezondheidszorg, kosten van onderwijs, lokale lasten, internet, tv en telefoon en noem maar op blijft er van het inkomen steeds minder over dat uitgegeven kan worden aan rente en aflossing. Hierbij geldt dat een duurdere woning niet alleen meer rente en aflossing meebrengt, maar ook hogere belastingen voor Rijk, gemeente en waterschap.
Door de wijzigingen in de studiefinanciering starten veel jongeren met een flinke schuld aan hun volwassen bestaan. Die schuld beperkt de mogelijkheid om een woning te kopen.
De vergrijzing zorgt er voor dat mensen eerder kleiner (en dus goedkoper) gaan wonen dan groter en duurder. De bevolking groeit niet meer en hier en daar krimpt die al.
Voor de vraag naar woningen is ook een probleem dat de banken op dit moment erg kritisch zijn op het verstrekken van hypotheken. De vraag is of dat blijvend zal zijn.
Aan de aanbodkant zal ongetwijfeld meespelen dat de prijzen van woningen bij de invoering van de euro ook vrijwel verdubbelde in prijs. Een huis dat 300.000 gulden kostte werd ineens 300.000 euro. Leuk voor wie een huis had, maar wel een probleem voor wie er nog een moe(s)t kopen. Mensen die pakweg 6 jaar geleden een huis kochten kunnen hem nu gewoon weg niet verkopen omdat ze dan minder krijgen dan ze ervoor betaalden en met een hypotheekschuld blijven zitten.

En waarom schrijf ik dit? Omdat het mijn inziens naïef is om te veronderstellen dat als de crisis voorbij is ook in de woningsector de problemen voorbij zijn. We zullen ons in moeten stellen op de gewijzigde omstandigheden. Dat zijn pijnlijke discussies. Nieuwbouw voor leegstand of(vaak ook kostbare) renovatie en behoud van groene ruimte ? Hoe vang je het financieel verlies voor de gemeente op, zeker nu er al vele problemen zijn? Ik verwacht van het college dat ze op korte termijn met de gemeenteraad hierover in discussie gaat. En uiteraard moet u daar ook bij betrokken worden.


Opkomstbevordering is taak van politieke partijen.

Moet de overheid (gemeente) er voor zorgen dat bepaalde groepen burgers gaan stemmen bij verkiezingen? Het is natuurlijk diep triest dat de opkomst bij veel verkiezingen inmiddels rond de 50% uitkomt. Ik denk dat iedereen het daar over eens is. Maar wie moet daar wat aan doen?
Het dilemma waar het over gaat is het probleem dat de gemeente de verkiezingsuitslag uiteraard nooit mag proberen te beïnvloeden, maar de opkomst, en de samenstelling van die opkomst, die uitslag wel bepaald.
Algemeen is bekend dat een lage opkomst goed is voor CDA en CU en een hoge opkomst voor PvdA, SP en PVV. Ook het stimuleren van de opkomst onder bepaalde groepen is een politieke keuze. Als je gaat bevorderen dat studenten gaan stemmen zullen D66 en GroenLinks staan te juichen en als je gaat bevorderen dat autochtonen gaan stemmen is dat "kassa" voor de PvdA.
Zelfs het bepalen van de vraag waar een stembureau komt, en van wanneer tot wanneer die open is, is mede bepalend voor de uitkomst van de verkiezingen en moet dus zo objectief mogelijk gebeuren. Mijn conclusie is dus dat de gemeente geen taak heeft bij het bevorderen van de opkomst en dus geen speciale activiteiten moet organiseren op dat punt om iedere verdenking te voorkomen.
Moeten we dan maar genoegen nemen met een lage opkomst? Nee natuurlijk niet. Maar in plaats van de gemeente moeten politieke partijen er voor zorgen dat (hun) kiezers naar de stembus gaan. Dat is politiek zuiver.


2011: Een goed gesprek met de oogkleppen af

In 2011 zal een forse omslag plaats moeten vinden. Ik denk dan niet alleen aan de bezuinigingen die de burgers voor het eerst daadwerkelijk zullen voelen, maar met name ook aan de wijze waarop de gevolgen van de crisis vertaalt moeten gaan worden in ander beleid.
- Het aanbod aan kantoorruimte is nu al veel groter dan de vraag. De verwachting is dat de vraag nog verder zal afnemen.
- De vraag naar woningen stagneert. Steeds minder mensen zullen in de toekomst een betaalbare woning kunnen kopen.
- De hoeveelheid winkels neemt nog toe de komende jaren (denk aan Zaailand), maar mensen hebben minder geld om te besteden.
Waar in het verleden bepaalde tendensen waardoor er minder kantoor, woon en winkelruimte nodig was konden worden gecompenseerd door de forse economische groei zie je nu dat de crisis tendensen versterkt. Voor de gemeente betekent dit kiezen uit uiterst vervelende scenario's.
De ambities bijstellen betekent verlies op grondposities, verlies op bouwleges, OZB etc. De ambities niet bijstellen leidt tot leegstand en verpaupering. En dat kost op den duur handen vol geld (nog los van de sociale aspecten die dat kan meebrengen). Overigens is er ook een pluspunt te noemen bij het bijstellen van de ambities. Veel nu nog groene ruimte kan gespaard worden.
Vooralsnog lijkt het college te kiezen voor gewoon doorgaan met de ambities. Voluit vooruit. Dat lijkt me niet goed. Het lijkt me goed dat ieder eerst de oogkleppen af doet en dat we dan eens goed gaan kijken en bespreken wat er (nog) kan en moet. Dat zullen interessante gesprekken worden.


De drie betere en mindere dingen van 2010.

Het is tegenwoordig mode om aan rond de jaarwisseling lijstjes allerlei lijstjes te maken. De beste dit en de slechtste dat van het jaar. Soms tot stand gekomen door dubieuze stemmingen via telefoon of Internet, soms door deskundigen. Wat zijn nu voor mij (dat is in ieder geval al helder) drie betere momenten (hoogtepunten gaat me te vier) en mindere punten uit de gemeenteraad.

Betere momenten.
De begroting 2011. Tijdens de behandeling gingen de wethouders Florijn en Deinum een open gesprek aan met alle fracties in de Raad of het nu collegepartijen waren of niet. Rutten kan daar voor zijn minderheidskabinet nog ter lering gaan.

Garantstelling Cambuur. Los van de vraag of je het met het besluit eens was . Sterk was dat de Raad het signaal gaf aan het college dat het met een voorstel moest komen en dat de Raad uiteindelijk met een eigen raadsbesluit kwam op basis van gesprekken met alle betrokkenen.

Nieuw beleid (bezuinigingen op) WMO. Sterk uiteindelijk vanwege het draagvlak dat hier verkregen is. Gebruikers en beleidsmakers konden het op grote lijnen eens worden op deze gevoelige portefeuille. Ook hier nadrukkelijk een open opstelling van de zijde van het college.

Mindere momenten.

Te late melding tekort De Harmonie. Door onhandig optreden van de wethouder tijdens het debat leidde dit debat tot een onnodige motie van afkeuring van het optreden van de wethouder.

De afsplitsing van mevr. Zoodsma uit de SP. Zo vlak na de verkiezingen waarbij de SP nog maar twee zetels haalde stapte mevr. Zoodsma uit de SP om voor zichzelf te beginnen. Het aanzien van de politiek en de werkbaarheid in de gemeenteraad zijn de grootste slachtoffers.

De "tegenbegroting" van de VVD. Met veel gevoel voor publiciteit aangekondigd maar in de praktijk een overzicht van de financiële gevolgen van wijzigingsvoorstellen die andere fracties wel vaker verstrekken. Ook teleurstellend omdat uiteindelijk de financiële positie van de gemeente op langere termijn slechter zou zijn. Wie verwacht nu een begroting van de VVD waar potverteren uitgangspunt is?

We zullen zien wat 2011 ons brengt.