Grimlachjes gemeentebelangen leeuwarden Gijs Jacobse
Grimlachjes

Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes
Grimlachjes

archief  2008

Kerst & kerken

De viering van de geboorte van Christus (voor diegene die dat niet meer wisten; dat is de oorsprong van Kerstmis) gaat in Leeuwarden dit jaar gepaard met de, naar het soms lijkt, doodstrijd van zijn kerk. Kerkgebouw na kerkgebouw, historisch erfgoed of niet, sluit na tientallen jaren of eeuwen de deur. Zelf heb ik de laatste dienst in de Westerkerk (thans theater Romein) mogen/moeten organiseren. De Westerkerk waar vele Leeuwarders als jongere naar de kerstnachtdienst gingen en die op zulke momenten bomvol zat.
Het christendom verliest al jarenlang terrein. In rijke wijken door het opkomende hedonisme met zijn streven naar een zo hoog mogelijke individueel genot, in andere wijken door de opkomst van de islam veroorzaakt door de grote toeloop van bevolkingsgroepen uit Noord-Afrikaanse streken die hun armoede daar ontvluchtte om hier hun geluk te zoeken. In weer andere door het fatalisme waarbij men nergens in gelooft en niemand meer geloofd en het overleven centraler staat dan het leven. Het feit dat christenen in het "verdruktenhoekje" zitten wordt ook met kerst steeds merkbaarder. Ik hoor op de radio melodieën die decennia hoorden bij de kerstliederen met teksten van toekomst en hoop nu met teksten die een commercieel product moeten aanprijzen of, nog erger, die zodanig de spot drijven met de oorsprong dat als dit een islamitisch vers was geweest vele regeringen de betrekkingen met ons land hadden verbroken. Het verdwijnen van de kerken en haar organisaties uit "het midden" van de samenleving, zonder dat hier iets voor terug gekomen is heeft ook tot minder verbondenheid, "samen leven" en vereenzaming geleid. Geld kan de overheid soms wel geven, maar echte, en welgemeende, aandacht geven is niet in geld uitdrukbaar.
En toch is er hoop, en toch is er licht en toch is er vertrouwen. Ook voor de kerken in Leeuwarden. Juist in de verdrukking is de kerk altijd op zijn sterkst geweest. Dan komt het er op aan.
Licht in volle zon valt niet op. Lichtjes worden pas goed zichtbaar als het duister is.

Mag het ietsje minder zijn?

De lokale lasten worden jaarlijks aangepast aan inflatie. Op zich is dat niet vreemd, maar wat de gemeente doet is niet aanpassen aan de inflatie maar aanpassen aan de verwachte inflatie. Daarmee is de gemeente een belangrijke veroorzaker van de inflatie. Immers als iedereen de prijzen met zeg 4% verhoogt omdat ze 4% inflatie verwacht dan komt deze verwachting ook uit. Je realiseert mede de verwachting.
Toen de gemeente de lastenparagraaf in de begroting schreef, en grotendeels nog toen de gemeenteraad daarmee akkoord ging, was een forse inflatie een niet irreële verwachting. Thans is die situatie echter geheel anders. Er wordt een veel lagere inflatie verwacht.
Nu weet ik wel dat, als het inflatiepercentage meevalt, dit het volgende jaar in de tarieven wordt hersteld maar inmiddels heeft de inflatoire werking wel plaatsgevonden.
Een college/raad heeft verschillende redenen om de inflatie wat aan de hoge kant in te schatten. Ten eerste valt het dan nooit tegen. Ten tweede, en dat heeft daar mee te maken, worden de tarieven het volgende jaar wel hersteld maar het teveel betaalde in het jaar zelf wordt niet teruggegeven en dat is mooi meegenomen. Tot slot kan er nog een politiek motief zijn in verband met een verkiezingsjaar. In het jaar voor de verkiezingen de lasten wat extra verhogen om in het verkiezingsjaar de lasten niet te hoeven verhogen, of zelfs te kunnen verlagen. Voor wie het nog niet door had; 2010 zijn er weer verkiezingen.
Deze week bespreekt de raadscommissie en volgende week de gemeenteraad de vaststelling van veel tarieven voor 2009. Nu de inflatieverwachting een stuk naar beneden is bijgesteld kunnen de verhogingen van de tarieven best wat minder zijn.

Hoe ben ik hier in verzeild geraakt?

Dat moet een provinciaal politicus zich toch hebben afgevraagd bij het gebeuren rond het provinciehuis. Je verlaat vast het (oude) provinciehuis, laat je vestigen in een huurgebouw met een wurgconstructie, terwijl je nog geen idee hebt wat de verbouw gaat kosten. Stond het oude gebouw op instorten soms?
Dat moet een provincieambtenaar zich vast afvragen straks. Een nieuw gebouw, maar doordat het zo uitgekleed is, niet voldoende aan de wet en regelgeving, laat staan aan het eigen beleid van College en Staten. Gelden regels niet voor onszelf?
Dat moet de inwoner van Fryslân zich toch afvragen als die de enorme rekening krijgt voor de projectleider(s), de tijdelijke huisvesting, de boete voor de huisvesting, de enorme kosten van de bouw, en de aanpassingen aan het gebouw na de oplevering omdat er bezuinigd was tijdens de bouw en het alsnog realiseren veel meer kost dan de bezuiniging destijds opleverde.
Gelukkig kan zoiets niet in gemeenteland. Als men daar een Megaproject opzet weet men wat de prijs van de aanbesteding is, en dan pas beslist men of men het project door laat gaan. Toch? Hoe ben ik nu toch zomaar in Leeuwarden beland?

Verkiezingen met nattigheid.

Zijn er verkiezingen? Ja, voor het waterschap! Hoewel dit orgaan zich bezig hoort te houden met het droog houden, worden de verkiezingen gehouden op een wijze die ieder normaal mens nattigheid doet voelen, en dan bedoel ik niet eens de tranen in de ogen.
Het feit dat de Politiek een aantal zetels reserveert voor politieke geestverwanten (via kwaliteitszetels) doet menigeen de wenkbrauwen al fronsen. Maar de wijze waarop wij met zijn allen onze stem mogen uitbrengen doet niet denken aan praktijken in een modern westers land.
Normaal gaat u naar een stembureau, levert uw oproepkaart in en krijgt u een volkomen leeg en ongemerkt stembiljet welke u invult en in de bus stopt en waarbij niemand weet wat u gestemd heeft (tenzij u de enige was die in dat stembureau stemde) maar hooguit wat u niet gestemd heeft (personen/partijen waarop geen enkele stem is uitgebracht). Die garantie van vrije verkiezingen is door u lijfelijk te constateren. Bij de waterschapsverkiezingen moet u uw stem uitbrengen op een formulier met diverse getallenreeksen. Hoewel er in de toelichting staat dat er met die getallen niets is dat naar u verwijst, kunt u dat niet controleren. Op zijn minst wordt toch de indruk gewekt dat u stem gekoppeld is aan een codering die naar u verwijst. Nochtans het is voor u, in alle redelijkheid en simpelheid, niet vast te stellen dat een relatie tussen u, uw nummer(s) en uw stem absoluut onmogelijk te leggen is.
Bij normale verkiezingen kunt u hooguit, en gelijk met uw eigen stem, voor twee andere personen stemmen. Dit is om het ronselen van stembiljetten tegen te gaan.
Bij waterschapsverkiezingen is het een stuk eenvoudiger. Ik zou tegen de meedoende partijen zeggen "ga, bijvoorbeeld dinsdag, de deuren maar langs om het oude papier op te halen, grote kans dat daar vele (al dan niet geopende) stembrieven bijzitten:" Het enige probleem is dat je van de persoon die op de enveloppe staat even het geboortejaar moet uitzoeken. Maar dat hoeft met Internet en de vele databestanden niet een al te groot probleem te zijn.
Bij normale verkiezingen weet je wellicht niet wat er uiteindelijk met je stem gebeurd in politieke zin. Bij waterschapsverkiezingen weet je niet eens of hij wel, en dan ook nog op tijd, aankomt. Waarom doen we dat dan op deze manier? Waarom verloochenen we onze principes.
Het antwoord is: Vanwege de opkomst. Men is als de dood dat bij waterschapsverkiezingen die gehouden worden op de normale manier er (vrijwel) niemand stemt.
Er is geen belangstelling voor, het leeft niet, mensen hebben geen notie van wat het werk van een waterschap inhoudt noch waar een lijst voor staat. En dus blijft men thuis. Daarom moest het systeem gewijzigd worden zodat partij(lijsten) mee konden doen. Mocht u geen idee hebben over waterbeleid, dan kon u toch op de PvdA stemmen omdat u weet wie Wouter Bos is. Daarom ook geen stembureau's meer. Het stemmen mag u geen enkele moeite kosten. De slotvraag bij alle veranderingen is; Stond het water ons al zo hoog aan de lippen dat het dit allemaal waard was.

Niet zo groen links

Door GroenLinks in deze gemeente wordt nog al eens beweerd dat door de aanwezigheid van deze partij in het college het milieubeleid volop aandacht heeft gekregen. Daar valt volgens mij nogal wat aan af te dingen.
Er wordt fors geïnvesteerd in bedrijven in Leeuwarden die met water en milieu bezig zijn, dat is correct. Echter dat gebeurd vanwege de werkgelegenheidseffecten die men daar van verwacht. In vrijwel alle subsidieaanvragen is dat het primair met de subsidie beoogde doel.
Wat ik, kijkend naar de stukken van komende week, ook een belangrijke graadmater acht is in hoeverre het college omgaat met het schaarse landschap, zeg maar groen. In de stad is het groen rond het Rengerspark fors aangetast door het college voor de kenniscampus. Deze campus had ook gerealiseerd kunnen worden met minder aantasting van het groen. Alleen al als men gekozen had voor parkeren in of onder de gebouwen van de campus i.p.v. op maaiveld. Hier heeft GroenLinks de slag blijkbaar verloren. Ook het (groene) gebied rond Kalverdijkje is en wordt door het college (met GroenLinks) steeds meer bebouwd.
Kijkend naar het beleid rond Kantoren (dat deze week op de agenda van de commissie staat) blijkt ook niets van bescherming van Groen rond de stad. In het stationskwartier e.o. is volgens mij nog volop ruimte. Meer dan 100.000 m2 vloeroppervlakte is hier nog toe te voegen (vergelijk het Avero Achmea complex aan de lange marktstraat is ruim 35.000 m2). Toch kiest het college voor snelle ontwikkeling van Werpsterhoek qua kantoren en daarmee kiest ze er voor in de stad (en dicht bij Openbaar vervoer) liggend terrein braak te laten liggen. Ik kan me niet voorstellen dat de milieubeweging hier blij mee is. Het college (met GroenLinks erin) kiest voor het Kapitaal, voor het naar de pijpen dansen voor bedrijven en investeerders. Dat is heel begrijpelijk. Want werk is werk voor onze inwoners. Er is ook weinig keus, want het Rijk noch provincie wil hier ordenend in optreden. Gevolg is overal bij de snelwegen bedrijfsgebouwen want ieder wil op een zichtlocatie. En de gemeenten (ook Leeuwarden) geeft toe. Daar heeft GroenLinks niets aan veranderd.

De crisis als excuus-Truus.

Voor sommige burgers komt zo'n economische crisis bijzonder vervelend. Voor anderen is het een klein geschenkje, laten we zeggen een gelukje bij een ongelukje.
Bedrijven die al enige tijd slecht draaien gebruiken de crisis om eens flink de bezem door het personeelsbestand te halen of om de "de stekker er uit te trekken". Door dat nu te doen hoef je je niet te verantwoorden voor mismanagement of falen. Je verwijst naar de crisis en dat is voor ieder voldoende.
Ook voor veel gemeentelijke bestuurders komt de crisis niet zo slecht uit. Projecten die niet lopen, verwachtingen die niet waargemaakt worden en overschrijdingen van budgetten zijn niet langer toe te rekenen aan de bestuurders, maar een gevolg van de crisis. Menig wethouder zal de komende tijd zeggen. "Ja,… we hadden natuurlijk niet kunnen voorzien dat…..". De verantwoordelijken voor het project Nieuw Zaailand zullen, voor zover ze nog niet van het politieke toneel zijn verdwenen, heimelijk opgelucht ademhalen. Als het straks mis gaat allemaal ligt het niet aan hen, maar aan de crisis.

Marga

Er zijn in mijn politieke leven weinig mensen geweest waar ik het zo vaak mee aan de stok heb gehad, waar ik het politiek zo vaak oneens mee ben geweest, als Marga Waanders. Als ik in het verleden wel eens schreef over de PvdA als regentenclub die veel beter wist wat goed voor ons was dan wij zelf, had ik o.a. haar voor ogen. Ze staat als een muur voor een eenmaal door het college genomen beslissing. Waar door menig katholiek wel eens wordt getwijfeld aan de onfeilbaarheid van een pauselijke beslissing werd door haar nooit getwijfeld aan de onfeilbaarheid van het college. In Raad en op inspraakavonden ging menig politicus en betrokken burger moe en gedesillusioneerd naar huis.
En toch mag ik haar wel. Het is belangrijk dat politici het politiek verschil en de persoonlijke verhouding gescheiden weten te houden. Zij kan dat ook wel. Natuurlijk was ze op een avond dat ik haar weer van alles verweten had niet zo blij met me, maar daar was ze snel overheen. Ik waardeer ook dat ze vragen uitgebreid beantwoordde. Ik behoor dus ook niet tot die critici die vinden dat ze lang van stof is. Ze geeft uitgebreid antwoord en dat is wat anders. Ze weet dat ze wellicht niet zo populair was en is, maar daar streeft ze ook niet naar. Dat is iets wat we gemeen hebben. We houden beiden niet van politici die, op de waan van de dag of het moment, dingen zeggen die op dat moment populair zijn. Ze moet volgens mij (heimelijk) waardering hebben gehad voor (en misschien wel eens gekeken hebben naar) een bekende (bijna) naamgenoot Marga(ret) Thatcher. Die heeft het ver gebracht. Ik ben benieuwd hoe ze het als burgemeester gaat doen.

Herindeling

Kent u het spreekwoord "als de vos de passie preekt, boer pas op je kippen"? Welnu, aan dat spreekwoord moest ik even denken toen ik berichten las dat onze mooie buurgemeente Leeuwarderadeel, bij het zoeken naar toekomstige partners onze gemeente Leeuwarden niet (langer) uitsloot. Toen ik het verhaal verder las werd me direct duidelijk dat het niet meer dan een tactische zet was in het spel dat "gemeentelijke herindeling" heet. De gemeenten waarmee Leeuwarderadeel het liefst samengaat, waren niet inschikkelijk genoeg. En er werd dus even gedreigd met het gegeven dat er ook andere opties waren. U kent dat wel van kabinetsformaties waarbij het CDA dreigde dat ze ook met de VVD of PvdA kon regeren en zo de andere partij onder druk zette om inschikkelijker te zijn.
Toch is deze zet voor Leeuwarderadeel niet zonder gevaar. Er is namelijk ook nog een jager in het spel. De provincie. Deze kan nu in een toekomstig herindelingvoorstel waarbij Leeuwarderadeel bij Leeuwarden wordt gevoegd eenvoudig verwijzen naar het gegeven dat deze het zelf ook niet ondenkbaar vond. Ik zou zeggen kip ik heb je (in dit geval van het spreekwoord dan natuurlijk, vos ik heb je).
Over de provincie gesproken , ook zij zijn rond herindeling spreekwoordelijk bezig. De term "angsthazen" komt direct boven. Gemeentelijke herindeling is geen zaak waar electoraal stemmen mee valt te halen en dus houdt de provincie zich er het liefst buiten. Terwijl juist op dit vlak je een regierol van de provincie zou mogen verwachten. Immers het samenvoegen van hele gemeenten is natuurlijk het makkelijkst, maar niet altijd de meest logische. Verder mag samengaan als één gemeente niet afhankelijk zijn van persoonlijke verhoudingen van het moment (wie houdt van wie). Het is geen huwelijk bijvoorbeeld. Want dat laatste is, zeker tegenwoordig, eenvoudig ontbindbaar. Het is ook nodig dat iemand de zuiverheid van argumenten in de gaten houdt. Ik hoor ook nu nog vaak het argument dat "de gemeente een plattelandsgemeente is". Nu is heel Nederland een redelijk plat land, maar er zijn nog maar weinig gemeenten waar land- en tuinbouw echt nog de economische peiler is. Maar meer dan dat, veel eerder zou de wederzijdse afhankelijkheidsrelatie en democratische legitimatie van beslissingen leidend moeten zijn in een proces van herindeling. De provincie heeft de gemeenten gedwongen na te denken over herindeling. De gemeenten zijn, al dan niet van harte, overtuigd dat een herindeling onafwendbaar is. Ze zoeken nu naar "een minst vervelende variant". De provincie moet nu ook het lef hebben het voortouw te nemen in de eindfase om tot de beste variant te komen. Menig moeder heeft het ons immers geleerd. Waar je aan begint moet je ook afmaken.

Dag markt?

Ik heb al eens geschreven dat beetje bij beetje het gedroomde plaatje voorgeschoteld bij het project "Nieuw Zaailand" zou worden afgebroken om (meer) aan te sluiten bij de nuchtere werkelijkheid die critici bij het project al hadden.
Leeuwarden had een weekmarkt op het Zaailand die tot de beste van Nederland behoorde.
Critici hebben bij het project Zaailand aangegeven dat de markt groot gevaar liep en zijn positie zowel tijdelijk als duurzaam zou verliezen. Het College verwierp deze bezwaren vaak in termen van "dat valt niet te bewijzen". Inmiddels lezen we in de begroting 2009, die het College onlangs aangeboden heeft aan de gemeenteraad, al een ander geluid. Het college stelt voor het (sub)doel, om de Leeuwarder markt tot de top 10 van beste markten van Nederland te laten behoren, te laten vervallen. De motivatie is dat hier niet op ingezet dan wel gestuurd wordt. En dat laatste klopt sinds een paar jaar. De markt is meer een probleem voor het college, zit overal in de weg, is sluitpost van beleid. Wat ik mij afvraag is simpel. Wat zijn de gevolgen voor de positie van de Leeuwarder binnenstad van dit beleid? Levert het Fries Museum straks meer werkgelegenheid op als verloren gaat met de markt? Gaan die consumenten uit de regio die nu wekelijks op vrijdag naar de markt in het hart van de stad gaan (en daar waarschijnlijk ook nog wat andere boodschappen doen) straks wekelijks naar het Museum? En wordt dat goedgemaakt door de bezoekers van het Museum van buiten de regio?
Wat ik mij afvraag is simpel. Gaan die mensen, vooral ouderen, die in de markt hun wekelijks uitje hebben en daar bekenden ontmoeten, elkaar straks ontmoeten in het Museum?
Maar nu, wat het Zaailand betreft nemen gedane zaken geen keer. Wat we wel kunnen doen is vechten voor onze markt. Onze marktkooplieden in de watten leggen. Gezamenlijke acties doen ter promotie. Tarieven aanpassen, etc.. Leeuwarden moet een markt die tot de top behoort houden! Dus niet schrappen van die doelstelling, dat is de gemakkelijkste weg. De Leeuwarder markt is best wat daalders waard.

Kredietcrisis en Leeuwarden deel 2 (niet voor manisch depressieven)

In mijn vorige Grimlachje heb ik geschreven over de directe gevolgen van een economische recessie voor de gemeente Leeuwarden. Er zijn echter ook veel indirecte gevolgen. Laten we eens kijken naar het project Nieuw Zaailand. Hier moeten we natuurlijk vrezen voor een hogere rente als gevolg van de kredietcrisis die doorberekend moet worden. Maar meer nog moeten we kijken naar de gevolgen voor de rest van de binnenstad. Ik heb bij de behandeling twee jaar terug al gewezen op het feit dat de conclusie dat er voor de overige middenstand in de binnenstad geheel gebaseerd was op (toen al) onrealistisch optimistische verwachtingen. Groei van het aantal inwoners en een forse groei van de koopkracht van de inwoners (en geen detailhandelsontwikkeling van enige omvang elders in de provincie).
Het zal ieder duidelijk zijn dat bij een recessie (afname van koopkracht) de hoeveelheid verkoopoppervlakte voor detailhandel in Leeuwarden veel te groot zal zijn en zal leiden tot faillissementen vooral bij zaken die niet aan de (door gebouw zaailand te wijzigen) looproutes liggen. De plannen om bij Werpsterhoek een Megastore neer te zetten zijn in zo'n tijd nog desastreuzer dan ze al waren.
Ook op het gebied van de verkoop van woningen en bedrijfsterreinen zal een recessie gevolgen hebben. We hebben op dat gebied ervaring met Camminghaburen waarbij de bouw jaren vertraging opliep (wat uiteindelijk overigens niet tot een groot financieel probleem leidde) en met de Hemrik (waarbij wel miljoenen extra afgeschreven moest worden).
Bij Zuiderburen kennen we nu wel een extra probleem. De gemeente heeft namelijk beloofd dat ze wel al voorzieningen zou regelen ook al woont er nog vrijwel niemand. Dit onrendabel "aanloopverlies" kan bij een vertraagde bouw behoorlijk oplopen.
Ik schreef al eerder dat bij een recessie de gemeente steeds meer onder druk komt te staan om bestemmingsmogelijkheden van panden en terreinen te veranderen en om kwaliteitseisen te versoepelen.
Tot slot zullen er weer verdere concentraties (en fusies) plaatsvinden bij bedrijven. Locaties in Leeuwarden zullen daarbij ook (her)overwogen worden. Het is niet ondenkbaar (en dan zeg ik het fijntjes) dat de gemeente ook financieel zal moeten bijdragen in het behouden/verkrijgen van bedrijven. Ook dat hebben we in het verleden gezien.

Aan de mensen die, na het lezen van dit stukje, nog niet depressief genoeg zijn geef ik de volgende tips:
- Ga naar de bijeenkomst met Wouter Bos komende maandag
- Lees de beginselverklaring van de VVD van Rutte
- Bezoek een verpleegtehuis

Mocht dat allemaal niet helpen……….volgende week is er weer een Grimlachje.

Kredietcrisis en Leeuwarden.

Net als in vele woningen zal men zich ook op het gemeentehuis in Leeuwarden afgevraagd hebben wat de crisis in de bank- en verzekeringssectoren in de wereld voor Leeuwarden gaat betekenen. Het stellen van die vraag is terecht want de gevolgen kunnen aanzienlijk zijn.
In dit grimlachje wil ik me beperken tot de directe gevolgen voor de gemeente.
We moeten ons realiseren dat, in de afgelopen periode tussen de recessies in zou je kunnen zeggen, de sociale zekerheid aanzienlijk is verslechterd. Juist dat sociale "vangnet" zorgde er voor dat de neergaande golven van de economie minder snel en diep voelbaar werden. Men verloor wellicht zijn baan, maar het inkomen bleef nog geruime tijd (soms jaren) via 80% en 70% van het laatstverdiende loon redelijk op peil. Velen hadden een "vaste baan" en van ZZP-ers had men nog nooit gehoord. Onder "Paars ‘ is dit allemaal gewijzigd. Indien nu mensen hun werk verliezen komen ze al vrij snel "in de bijstand". De terugval in bestedingen is fors, met alle domino-effecten van dien. Voor Leeuwarden is het feit dat de crisis zich in het bijzonder (nog) voordoet in de sector van de financiële dienstverlening van bijzonder belang. Juist in deze sector heeft Leeuwarden veel werkgelegenheid. De kans dat in deze sector, en dus in Leeuwarden, ontslagen vallen is dus niet irreëel. De gevolgen voor de begroting zijn direct de volgende. Via de "nieuwe bijstandswet" (WWI) heeft het Rijk het financiële risico van een toename van het aantal bijstandsgerechtigden voor een groot deel bij de gemeente neergelegd. Een toename van het aantal bijstandsgerechtigden kan Leeuwarden miljoenen kosten. Leeuwarden kent een ruimhartig armoedebeleid. Zowel op het gebied van verstrekkingen als op het gebied van vrijstellingen voor gemeentelijke belastingen en heffingen. Bij een toename van het aantal minima zullen niet alleen de uitgaven fors toenemen, maar ook het aantal mensen waarover de lasten verdeeld worden afnemen. Met de kredietcrisis kan Leeuwarden dus in zwaar weer terecht komen waarbij bezuinigingen en lastenverhogingen als buiën over ons heen zullen komen.

Bij het vertrek van wethouder Bleize

Het vertrek van PAL-Groenlinks wethouder Bleize heeft tot nog al wat commentaar geleid in de pers. Ik vind veel van de kritiek onterecht.
Ten eerste is er kritiek op haar ambities. Mijn inziens spreekt hier een hoop jaloezie en wereldvreemdheid. Carrièrehoppen is tegenwoordig heel gewoon en als politici een weerspiegeling van de samenleving moeten zijn hoort dat er dus ook hier gewoon bij. Daarnaast; veel kiezers laten een politicus voor een appel en een ei vallen, dus waarom moet een politicus voor vier jaar trouw beloven aan de kiezer.
Ten tweede de kritiek op het feit dat ze van veel partijen lid is geweest. Ook dat is tegenwoordig heel gewoon. Kiezers zijn niet meer, ongeacht wat een partij doet of zegt, trouw aan een partij. Leden ook niet. Mensen (ook ik) bepalen regelmatig opnieuw welke partij het beste bij hun denkbeelden past. Soms blijft steun beperkt tot een stem bij verkiezingen, soms aangevuld met een donatie, soms met een lidmaatschap al dan niet actief.
Ten derde de kritiek dat ze na 2,5 jaar al weg gaat. Ook die kritiek is onterecht. Nadat ze haar ei(eren) van € 100.000 gemeenschapsgeld gelegd had was de lol van haar wethouderschap er voor velen wel af. Tweeëneenhalf jaar bestuur is overigens voor het hele college eigenlijk een half jaar teveel geweest.
En dan de opvolging. Ik vind dat Piet van de Wal niet te oud is. Het moet toch een wat men tegenwoordig modieus "uitdaging" noemt zijn om aan het eind van een carrière nog even wethouder te mogen spelen, als een soort Jan de Beer de tweede (met ongeveer dezelfde portefeuille, maar dat zal toeval zijn). Kan hij eindelijk zeggen hoe het moet na decennia geroepen te hebben hoe het niet moet. Hoeft hij ook niet meer constant ja te stemmen en nee te zeggen.

Afspraak is afspraak

Het is soms verbazingwekkend hoe grote(re) bedrijven er in slagen hun bedrijfsrisico's op de gemeenten (en daarmee op de burgers) af te wentelen. Op Macro (landelijk) niveau zien we dat banken die speculeerden de grote winsten die daarmee geboekt werden in de zakken van hun bestuurders en aandeelhouders stopten en nu het mis loopt met succes aankloppen bij de overheid. Nu gaan deze Grimlachjes over het Leeuwarder gebeuren en richten we de blik dus naar het stedelijke gebeuren. Ook hier zie je soortgelijke zaken. Ik verwees al in een eerder stukje naar de exploitant van winkelcentrum De Centrale die, om zijn rendement overeind te houden, de afspraken met de gemeente wil veranderen. En een paar dagen geleden lazen we in de krant dat een bouwondernemer die grond bezit in Nieuwbouwwijk Blitsaerd wil dat de gemeente "over de brug komt". Let wel het betreft hier redelijk grote jongens die wisten waaraan ze begonnen en waarbij hun "tegenslag" niet aan de gemeente te wijten valt. In het geval van de Centrale is het college al door de bocht en voor Blitsaerd vrees ik met grote vreze. Ik heb altijd gezegd dat de onttrekking aan de groene ruimte van de Bullepolder alleen te rechtvaardigen was uit het gegeven dat er een unieke bouwlocatie diende te komen voor de hoogste inkomensgroep, die anders Leeuwarden zou verlaten. Als NLP-fractie hebben we toen aan wethouder Peter den Oudsten (PvdA) stevig te verstaan gegeven dat verlagen van de eisen voor woningbouw in de Bullepolder zou leiden tot intrekking van de steun van de NLP. Ik zou mij dus weer flink gen... voelen als het college nu de eisen versoepeld. Ik kan mij voorstellen dat hetzelfde geldt voor de inwoners van Lekkum en voor Pal-Groenlinks die zelfs een wethouder verloor op de kwestie.
Hoezeer het te begrijpen is dat de gemeente goede vriendjes wil blijven met grote projectontwikkelaars omdat ze deze bedrijven ook in de toekomst graag in Leeuwarden ziet bouwen, moet voor ieder gelden aan de afspraken rond Blitsaerd valt niet te tornen. Afspraak is afspraak!

Waar is het openlucht zwembad?

Hoewel u en mij die vraag, gelet op het belabberde weer, niet zo vaak gesteld zal zijn de afgelopen weken, is het toch zaak politiek in ieder geval die vraag te stellen.
Immers vele burgers hebben aangegeven graag zo'n voorziening te willen en meteorologen geven aan dat er in de toekomt toch warmere dagen aankomen.
Nu het College van PvdA, CDA en PAL-Groenlinks de realisatie van een openluchtzwembad bij de Blauwe Golf onmogelijk heeft gemaakt. Moeten we zorgen dat er een alternatief komt. Het is ondenkbaar dat er een los openluchtzwembad komt. Dat is verreweg de duurste vorm in exploitatie. Hij moet dus gekoppeld worden aan een andere voorziening. Er zal volgens mij dan een keuze gemaakt moeten worden tussen Kalverdijkje en een toekomstig sportpark in de Zuidlanden. De realisatie van de Zuidlanden kan nog jaren op zich laten wachten (zeker als er een recessie komt). Om een realisatie bij Kalverdijkje mogelijk te houden zal daar op korte termijn ruimte voor gereserveerd moeten worden.
Hoewel velen het niet door hebben is het college hard bezig met plannen die het groene gebied van Kalverdijkje doen verdwijnen. De kans is niet denkbeeldig dat als de Raad in de toekomst besluit een openluchtzwembad te willen Kalverdijkje, net als de Blauwe Golf, dan zal afvallen omdat er geen ruimte meer is.
Ik zou zeggen; Raad, let op uw zaak en reserveer snel in de planvorming ruimte om in de toekomst een openluchtvoorziening bij Kalverdijkje te kunnen realiseren.
Vervolgens zou het ook een goede zaak zijn als er op korte termijn helderheid komt over de realisatie van een openluchtzwembad.

Valt animo bouwers voor Zaailand tegen?

Volgens een bericht in de Leeuwarder Courant is de termijn voor de Europese aanbesteding verlengd is. De opgegeven reden, volgens de krant, was dat in Friesland de bouwvak nog niet afgelopen was. Nu even tussen ons; Het gaat hier om een project van vele tientallen zoniet honderden miljoenen en alleen bedrijven die al zulke grote projecten gerealiseerd hebben komen in aanmerking. Ten eerste kent Friesland niet zoveel van deze grote bouwjongens, en ten tweede gaan deze grote projecten bij de grote bouwbedrijven echt niet voorbij omdat "de bouwvak een weekje langer duurt". Daarnaast staat het hele project onder grote tijdsdruk. Er is dus waarschijnlijk wat anders aan de hand. Het meest logische is dat er niet zoveel bedrijven hebben gereageerd en dat men met "dit signaal" bedrijven alsnog wil bewegen een gooi te doen. Het kan zijn dat een aantal bedrijven dacht ik maak toch geen kans want er zijn zat andere grotere bedrijven die zullen inschrijven en zich de moeite bespaard hebben. Deze kunnen met de wetenschap dat er niet veel belangstelling is alsnog besluiten een poging te wagen. Dat lijkt me een veel logischer verklaring. Het hele proces is weinig transparant. We zullen dus waarschijnlijk wel nooit te weten komen hoeveel bedrijven al gereageerd hadden voor men tot "uitstel" besloot. Ik heb zo mijn vermoedens. Gelooft u de opgegeven reden?

College schrijft Centrale af.

Soms moeten politici belangrijke beleidswijzigingen gewoon uit de Huis aan Huis berichten vernemen. Deze week werden we verrast door het voornemen van het College om het bestemmingsplan voor, wat moest worden de PDV locatie van Leeuwarden, de Centrale te veranderen. Het college wil nu ook andere dan bedoelde grootschalige detailhandelsactiviteiten toestaan. Het is blijkbaar voor de exploitant niet mogelijk om de vierkante meters te verhuren aan grootschalige detailhandel. Dat kan zijn omdat de prijs per vierkante meter te hoog is, of omdat de markt er niet in wil. Dat laatste kan weer veroorzaakt zijn door de economische omstandigheden of door het onduidelijke beleid van de gemeente dat ook inzet op GDV bij de Werpsterhoek dan wel de komst van nog vele meters detailhandel in het te ontwikkelen Nieuw Zaailand. Hoe dan ook het college ziet geen heil meer in het volop inzetten op de GDV ontwikkeling van de Centrale.
In de Huis aan Huis staat dit natuurlijk niet zo duidelijk vermeld. Maar voor insiders is het duidelijk dat het argument dat genoemd wordt van het politieke "u zegt maar wat u wilt dan bedenk ik de argumenten wel" type is, of zoals Johan Cruijff dat vertaald heeft met "ieder nadeel heb zijn voordeel".
Maar voor ieder is helder dat op moment dat je vierkante meters die voor detailhandel zijn gerealiseerd op de Centrale, voor een ander doel gaat gebruiken, er iets wezenlijks verandert in het detailhandelsbeleid in Leeuwarden.
Het feit dat dit via een klein berichtje in de Huis aan Huis, en in de vakantietijd, tot ons komt zegt ook voldoende.

Leeuwarden en de Gay-Pride motie

Naar aanleiding van mijn vorig Grimlachje heb ik vragen gekregen over de zin: "het absurde voorstel om Leeuwarden als Gay-city op de kaart te zetten". Men begreep niet waar het over ging. Hoewel het niet mijn gewoonte is om op vragen over Grimlachjes te reageren wil ik dat in dit geval wel doen.
Het betreffende voorstel betrof een voorstel van PvdA, Pal-Groenlinks, VVD, SP en FNP, in een zogenaamde motie buiten de orde, om o.a. het Leeuwarder Skutsje mee te laten varen met de Gay-Pride in Amsterdam. De Gay Pride is een soort Gay-parade op het water.
De reden die men aanvoerde was dat men zo wou laten zien hoe vooruitstrevend Leeuwarden op het gebied van homo-emancipatie was.
Waarom heb ik het absurd genoemd?
Ten eerste is het meeliften als overheid op de populariteit van een evenement dodelijk voor het evenement. Als na een aantal ministeries, alle provincies, gemeenten, deelraden, waterschappen en andere overheidsorganen waar politieke partijen de dienst uitmaken zich gaan profileren in de optocht, vermoord je het evenement. Ieder kind kan dat begrijpen volgens mij.
Ten tweede ga je als gemeente over gemeenschapsgeld en moet je doel en financiële middelen zo efficiënt mogelijk inzetten. Nu de acceptatie van homoseksualiteit, mede onder de invloed van de islamisering, weer onder druk komt te staan is er alle reden om in te zetten op projecten die de acceptatie moeten vergroten. Nog los van de vraag of de vaartocht een goed beeld geeft van de doorsnee homoseksueel, denk ik niet dat veel mensen doordat het Leeuwarder Skûtsje meevaart ineens een stuk toleranter zullen worden. Dus het geld dat men van de gemeenschap vraagt kan mijn inziens beter op een andere, meer effectieve, manier worden ingezet. Bijvoorbeeld voor voorlichting bij groepen waar homoseksualiteit (nog) niet (als normaal) geaccepteerd wordt.
Ten derde heb ik ernstig het vermoeden dat de indienende partijen vooral de bedoeling hadden op dit punt zelf te scoren en publiciteit te behalen. Ik zal deze bewering, naast het inhoudelijke zoals boven verwoord, ook onderbouwen met de ongewone procedure.
Ik ben altijd argwanend als iets "buiten de orde om" gebeurd.
Dit voorstel is van oorsprong, zo is het door partijen ook gebracht, een initiatiefvoorstel. Dat is niet ongewoon. Zo'n initiatiefvoorstel wordt in de commissie besproken en vervolgens in de Raad. Plotseling moest dit voorstel als "motie buiten de orde" door de Raad.
Nu zou dat ook nog kunnen maar dan moet er toch iets bijzonders aan de hand zijn.
Dat is er ook, maar dan andersom. Deze week staat het integratiebeleid, waaronder ook de integratie van homoseksualiteit, op de agenda van de Raadsvergadering. Daar had het prima gepast. Waarom dan plotseling als apart voorstel? Ik vermoed dat men bang was dat het, als motie bij een ruimer agendapunt, onvoldoende aandacht in de pers zou krijgen. Je maakt mij niet wijs dat 1 week uitstel van het besluit funest zou zijn geweest.
Ik vind het bedenkelijk dat men dit onderwerp voor partijpolitiek gewin gebruikt, maar dat is natuurlijk aan de partijen zelf. Kortom als je kijkt naar het gevolg voor de Gay-Pride zelf, naar het doel dat je wilt realiseren, als naar de gevolgde procedure heb ik gemeend het een absurd voorstel te mogen noemen.

Leeuwarden op de kaart.

Met een stukje ambitie is niet mis. Maar je kunt ook teveel ambities hebben. Het college en de collegepartijen zetten fors in op het Leeuwarden op de kaart zetten.
Het hele project Zaailand is er op gericht Leeuwarden als museumstad op de kaart te zetten. En ook het eierenproject van € 100.000 was er op gericht Leeuwarden cultureel op de kaart te zetten. Wie naar de raadsvergadering van morgen kijkt ziet ook veel voorstellen om Leeuwarden op de kaart te zetten. Naast een absurd voorstel om Leeuwarden als Gay-city op de kaart te zetten, staan er in de kaderbrief ook diverse voorstellen met het doel Leeuwarden op de kaart te zetten. Zo wil het college dat Leeuwarden zich ontwikkeld tot de stad op het gebied van duurzaamheid van, jawel, heel Europa. Daarnaast moet er fors geïnvesteerd worden in Cultuur. Leeuwarden moet ook beter verkocht worden dus veel geld extra voor marketing. Wat ik mis is aandacht voor de problemen die er op dit moment in Leeuwarden en bij de inwoners van Leeuwarden al zijn. De meerderheid van de Raad vond dat meer groen in Leeuwarden de hoogste prioriteit had op dit gebied. Welnu als dat zo is lijkt me dat de stad blijkbaar geen echte problemen meer heeft. Overigens lijkt het me vreemd dat meer groen in de stad de hoogste prioriteit heeft omdat in de praktijk (o.a. bij Kalverdijkje) steeds meer groen opgeofferd wordt en dat ook nog steeds als beleid (geldopleverend) wordt gewenst. Geld voor Integratiebeleid van allochtonen, voor acceptatiebeleid rond homoseksualiteit, voor sportbeleid (en dan bedoel ik sport voor gewone mensen), voor jongerenwerk, voor bestrijding van voortijdig schoolverlaten, voor buurt- en opbouwwerk, laat staan voor lastenverlichting voor de mensen zodat ze iets meer zelf te besteden hebben, staan niet of niet hoog in de prioriteitenlijst. Dit is het college van de toekomst, het college dat Leeuwarden op de kaart zet. De huidige inwoners hoeven niet veel van dit college te verwachten. Oh ja, toch…..de rekening.

15 jaar Nieuwe Leeuwarder Partij

Deze week was het 15 jaar geleden dat de Nieuwe Leeuwarder Partij (notarieel) werd opgericht. Een mijlpaal die in besloten kring wordt gevierd. De Partij ontstond om meerdere redenen. Zo was er de algemene onvrede over het feit dat landelijke politieke dogma's steeds dominanter werden in de lokale politiek. Wellicht herinnert u zich nog dat de raad van Leeuwarden uitgebreid de buitenlandse-, defensie- en onderwijspolitiek besprak. Ze besloot dat bedrijven die meewerkten aan de bouw van Woensdrecht (waar kruisraketten moesten komen) dan wel banden onderhielden met Zuid-Afrika werden geboycot. Ook moest het gemeentelijk gymnasium verdwijnen omdat het in strijd was met het door de pvda aanbeden principe van de basisvorming.
In Leeuwarden speelde daarnaast de arrogante regentencultuur van de PvdA een belangrijke rol bij de totstandkoming van de NLP. De PvdA dicteerde (ook toen al) het collegeprogramma en het CDA besprak al voor de verkiezingen eerst met de PvdA wat er in het verkiezingsprogramma van het CDA kon staan om er voor te zorgen dat er na de verkiezingen geen problemen zouden ontstaan. Historisch vind ik persoonlijk ook de woorden van toenmalig PvdA-partijleidster Vlietstra die tegen de VVD na de verkiezingen zei: "u mag niet meedoen aan de collegeonderhandelingen want u bent de afgelopen 4 jaar niet vriendelijk genoeg tegen ons geweest". Hoorzittingen waren in Leeuwarden m.n. bedoeld om het college uit te laten leggen waarom wat ze deed goed was voor de mensen en niet om te horen wat de burgers er van vonden. Tot slot speelde in Leeuwarden de financiële problematiek. De PvdA had, en dat stond ook in het collegeprogramma, het adagium dat men er voor koos de financiële uitkomsten rooskleurig in te schatten. Grote tekorten op de jaarrekeningen en bij de bouw van grote projecten waren het gevolg.
In reactie ontstond de Nieuwe Leeuwarder Partij die los van dogma's van landelijke stromingen met de inwoners wilde kijken wat voor de gemeente Leeuwarden en haar inwoners het beste was. En dat wil de NLP nog steeds doen. En dat is nog steeds hard nodig. De arrogantie van de PvdA is, na een korte periode onder den Oudsten waar de PvdA anders opereerde, weer volop terug. Zij zijn de grootste. Zij hebben de macht. Zij weten wat goed voor ons is. En wij zullen dat weten ook.
Mocht de NLP niet hebben bestaan, dan zou die direct moeten worden opgericht.
Als een luis in de pels, een horzel of hoe u het maar noemt, maar ook als een creatieve, nuchtere, meedenkende organisatie. Kijkend naar hoe het effectiever, efficiënter en dus ook goedkoper kan. Los van dogma's en politieke correctheid maar met en voor de inwoners van de gemeente Leeuwarden.

Borstklopperij

Afgelopen week was het in "Den Haag" gehaktdag. Verantwoordingsdag. Deze week is het in Leeuwarden zover. De jaarstukken staan op de agenda.
Er moet haast overleg met Balkenende en Bos zijn geweest over positief denken, want de jaarstukken van het college zijn zo'n lofzang op het eigen functioneren van het college dat je na 20 bladzijden of om een teiltje vraagt of zodanig bloost dat de kleur van je hoofd overeenkomt met de kleur van het college. Wel een grote lijst van zaken die goed gingen maar, om voor mij niet begrijpbare redenen, geen lijst van zaken die fout gingen.
Ook de PvdA-fractie gaat "verantwoording afleggen". In een krant legt ze uit wat ze allemaal voor goeds voor u en voor mij gedaan hebben. In de volksmond is er inmiddels een naam voor de krant: "de Fabeltjeskrant". U krijgt uitgelegd dat de PvdA veel beter dan uzelf weet wat goed voor u is. U was tegen "Nieuw Zaailand"? Dat heeft u toch echt verkeerd gezien allemaal. Gelukkig weten wij van de PvdA wat goed voor u is. Ook de groei van de werkgelegenheid in Leeuwarden is echt gekomen door met name de PvdA in Leeuwarden. Dat het gemeentelijke werkgelegenheidsbeleid jaren bestond uit miljoenen stoppen in reïntegratiebedrijven waarvan onderzoek na onderzoek uitwijst dat ze nauwelijks een bijdrage hebben geleverd geeft daarbij niks. En dat de groei van de werkgelegenheid komt door de maatregelen van vorige kabinetten, dat moet u niet geloven. Geloof ons als PvdA nu maar we hebben dat in Leeuwarden vooral zelf gerealiseerd.
Voor mensen die er anders over denken gloort er hoop. De PvdA heeft bijna al zijn doelstellingen gerealiseerd. Als ze die laatste doelstellingen nu ook realiseren kunnen ze zichzelf opheffen nog voor de kiezers dat doen.


Wolkom yn us haadsted

U kent ongetwijfeld die bordjes die de toegangswegen naar Leeuwarden sieren. Ze zijn geplaatst ter gelegenheid van het afscheid van pvda-burgemeester Margreeth de Boer. Wat de meeste niet weten is dat er blijkbaar door de linkse kerk in heel kleine lettertjes onder geschreven is "als je lid bent van de linkse kerk".Zo niet dan wordt het linkse jongerenkoor (met orkest) op je afgestuurd om het, overigens weinig verheffende lied, " …. ROT OP!!" aan te heffen. Want we zijn oh zo tolerant in de linkse kerk! De goede lezer begrijpt dat ik verwijs naar het hatelijk welkom dat Rita Verdonk ten deel viel. Nu gaat het de linksen ook niet om Rita. Ze gebruiken de komst vooral om de aandacht op zichzelf te vestigen. Zo probeerden ze eerst, om zuiver publicitaire redenen, de burgemeester te bewegen de komst te verbieden. Want, zo stelde men, er waren mensen die vreesden dat Rita hun persoonlijk kwam uitzetten. Twee grote artikelen in de Linkse Courant waren daarmee zo verdiend. De burgemeester ging er immers nog op in ook. En, ik had het al voorspeld tegenover Wyb Feddema, in de Linkse Courant van zaterdag grote foto's op voorpagina en voorblad katern regio van de demonstranten en niet van de bijeenkomst van Rita (terwijl daar toch meer mensen waren). Zoals u ongetwijfeld opmaakt uit dit schrijven was ik bij de bijeenkomst met Rita aanwezig. Ik vraag me sterk af of de journalist van de Linkse Courant naar dezelfde bijeenkomst is geweest. In ieder geval heeft hij behoorlijk selectief geschreven. Voor niet leden van de club van links is er ook geen Wolkom yn de krante fan us haadsted.

De leugen regeert?

De tragikomische act voor twee heren die deze week in de tweede kamer werd opgevoerd rond het debat om Fitna brengt me op dit Grimlachje. Wordt er in de politiek gelogen? Het antwoord is (helaas) Ja! En dan bedoel ik echt liegen, wat in de politiek nog iets anders is dan niet geheel de waarheid zeggen. Ik kan me in ieder geval herinneren dat het me zelf een keer overkomen is dat een ambtenaar loog. Het was bij de zogenaamde OZB-affaire. Er waren er twee. De eerste betrof het verkeerd afronden en de tweede het moment van publiceren van de juiste bedragen. De positie van wethouder Hermien de Haan stond zwaar onder druk.
Ik ben toen zelf naar het stadskantoor geweest om met de betrokken medewerkers te praten want ik wilde het naadje van de kous weten. Je kon toen nog met ambtenaren spreken omdat het dualisme nog niet was ingevoerd. De verantwoordelijke ambtenaar zette me op een voor mij geloofwaardige manier uiteen hoe een fax van de fa Monsma zoek was geraakt en te laat een nieuwe was gevraagd. Hoe de publicatie verlaat was omdat de opdracht op het bureau van een ambtenaar terecht was gekomen die net op vakantie was gegaan en daar was blijven liggen. Ik heb ook gesproken met de ambtenaar die de Huis aan Huis advertentie opmaakte en vertelde hoe de procedure werkte en dat er de afgelopen maanden geen enkele mededeling aangeleverd was vanuit het apparaat die geweigerd was wegens plaatsgebrek. De verantwoordelijke ambtenaar was er de gehele tijd bij. In de commissievergadering hield diezelfde ambtenaar een heel ander verhaal en hield hij vol dat het verhaal van de wethouder (o.a. dat de mededeling niet geplaatst was wegens plaatsgebrek) juist was. De ambtenaar had eieren voor zijn geld gekozen en dekte zijn wethouder. Ik kan het de persoon niet eens kwalijk nemen. Hij koos voor behoud van zijn baan. Nog los van het feit dat er toen geen klokkenluiderregeling was moet je ook nu niet denken dat je als klokkenluider er goed vanaf komt. Het kan ook goed zijn dat de toenmalige wethouder een verhaal hield dat haar eerder door diezelfde ambtenaar was ingefluisterd. Het is dus niet gezegd dat zij wist dat het verhaal een andere was dan de direct betrokken ambtenaren gegeven zouden hebben. Ook ambtenaren hebben soms baat een ander verhaal aan de wethouder te geven dan de werkelijkheid. Bijvoorbeeld om hun eigen carrière niet in gevaar te brengen. Regeert de leugen? Dat lijkt me overdreven. Komt een leugen voor? Ja. Niets menselijk is een ambtenaar of politicus vreemd. De kloof met de burger ( die ook wel eens liegen zal al was het maar om bestwil ) is dus op dat gebied niet zo erg groot.
College heeft te veel gezag en vertrouwen verloren.

In een eerder grimlachje (klik hier) heb ik al aangegeven dat het college het gepresenteerde sprookje van Project Nieuw Zaailand steeds meer zou aanpassen aan de realiteit. Maar hoever kun je daar mee gaan zonder je geloofwaardigheid geheel te verliezen.
Deze week moest het college met de mededeling komen dat de gemeentelijke bijdrage aan het project meer dan verdubbeld zou moeten worden. En dat nog voordat er ook maar een schop in de grond is gegaan. Het college van B&W, gesteund door haar getrouwen PvdA, CDA, Groenlinks en een gedeelte van de VVD, hebben de bevolking van alles beloofd, hebben de gevoelens van de bevolking geuit in het referendum genegeerd, en menen nu zonder politieke gevolgen aan de burgers te kunnen melden dat het allemaal toch minder mooi is maar (wederom) toch doorgaan. Dat is toch niet te filmen? Dat kun je toch niet maken?
Dales wist dat dit er allemaal aan zat te komen en koos, zoals hij dat eerder ook al deed in Amsterdam, tijdig een andere baan. Kan de rest zomaar blijven zitten?
Ik vind van niet! Je kunt de bevolking niet ongestraft voorliegen en blijven negeren. Je kunt moeilijk nu weer een referendum houden, maar nu met de echte gegevens. Je kunt als college bij een volgend project niet meer met gezag optreden omdat je je geloofwaardigheid hebt verloren.
Ik krijg ook flashbacks van het stadskantoor, de Blauwe Golf en de Harmonie. En meer recentelijk (en voor rekening van veel leden van dit college) Zuiderburen en Blauw-Wit. Met zulke daden kun je wel honderden voorstellen doen om het vertrouwen tussen burger en bestuur te verbeteren maar zal dat vertrouwen niet beter worden. Het college kan de burgers maar één dienst bewijzen en dat is opstappen. En als ze niet vrijwillig gaan is het de taak van de gemeenteraad, als vertegenwoordigers van die burgers, om ze naar huis te sturen.

Compensatie voor Zuiderzeelijn rampje voor Leeuwarden.

Wie de compensatieprojecten voor het niet doorgaan van de Zuiderzeelijn bestudeerd komt tot twee conclusies. De winnaars zijn Groningen en Drachten, en Leeuwarden is de verliezer. Het belangrijkste, en voor Leeuwarden meest nadelige, in de compensatie is de komst van een spoorlijn van Heerenveen via Drachten naar Groningen. Daarmee komt Leeuwarden nog decentraler te liggen en worden de mogelijkheden voor inwoners in Drachten en Heerenveen om naar Groningen te gaan veel aantrekkelijker. Dit zal gevolgen hebben voor de koopstromen en dus de handel in Leeuwarden. Maar bijvoorbeeld ook voor het onderwijs en andere (bovenregionale) voorzieningen. Het gegeven dat Drachten, dat altijd al redelijk centraal tussen Groningen, Leeuwarden, Emmen en Heerenveen lag, maakte Drachten altijd al een aantrekkelijke vestigingsplaats bij concentraties in het Noorden. Het feit de Drachten geen spoorverbinding had leidde er nog al eens toe dat de concentratie niet doorging of aan Drachten voorbij ging. Nu dit forse minpunt qua vestigingsklimaat wordt weggenomen staat niets concentratie/verhuizing naar Drachten meer in de weg. Leeuwarden moet ook hier vrezen voor haar werkgelegenheid. Leeuwarden krijgt als compensatie wat "kleingeld" voor investeringen in een achterhaald mobiliteitsinstrument. Daarmee nog eens onderstrepend dat het achterland van Leeuwarden te gering is om echte investeringen in nieuwe vervoerssystemen te doen. De provincie laat het allemaal geworden. Met de mond beleid ze dat ze achter Leeuwarden staat en daar volop voor kiest, maar in de praktijk heeft ze jaren en jaren terug al gekozen voor de A-7 en daarmee voor Heerenveen en Drachten. In wezen doet ze dat nu weer.
Met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig.

Werpsterhoek en de lessen uit het verleden.

Op dit moment staat de ontwikkeling van Werpsterhoek tot grootschalige detailhandelslocatie volop in de belangstelling. Veel politici hebben maar een korte levenscyclus en zijn daarmee vaak niet op de hoogte van zaken die er in het (recente) verleden hebben gespeeld en de lessen die daar uit getrokken zouden moeten worden. Kijken we naar de discussie rond PDV/GDV ontwikkelingen rond Werpsterhoek zijn er m.i. minstens drie lessen uit het verleden te trekken.
De 1e is Marktkauf-les. Een grote, unieke uit Duitsland afkomstige formule waarvan er maar enkele in Nederland zouden komen wou naar Leeuwarden komen. Toenmalig Burgemeester Apotheker had reeds onderhandeld en of de Raad maar akkoord wilde gaan met de verkoop van de grond in het verlengde van de Anne Vondelingweg. Dat wilde de Raad vooreerst niet. Daarmee zou immers doortrekking van de Anne Vondelingweg naar het zuiden geblokkeerd worden. Ik zie nog adjudant Ab Timmermans alle fracties langs gaan om hen over te halen alsnog in te stemmen omdat de toezeggingen van de burgemeester al zo ver gegaan waren dat er grote schade aan het aanzien van de burgemeester zou ontstaan als het voorstel zou worden afgewezen. De Raad, ook mijn fractie, constateerde dat ze geen kant meer op kon en ging dus morrend akkoord. Marktkauf heeft er gebouwd, er een aantal maanden gezeten en het vervolgens verkocht en nu zit er een Praxis in, waarvan er meerdere in Leeuwarden alleen al zijn. De Les? Laat je niet gek maken met de belofte van nieuwe formules die je niet moet missen. Als het gebouw er eenmaal staat, de bestemming juridisch is geregeld, heb je zo een Mega AH of andere zaak waar je op zichzelf deze locatie nooit voor gegeven had.
De 2e is de les van Riek. Riek Bakker schreef in de periode 2000-2002 enige rapporten voor de gemeente over de gewenste ontwikkelingen. De rapporten kosten een miljoen en worden alleen te voorschijn gehaald als het de ambtenaren uitkomt. Blijkbaar is dat nu bij Werpsterhoek niet het geval. Als ik me niet vergis was Riek niet zo enthousiast over detailhandel daar. Les 2 is dus lees de rapporten van Riek Bakker. Ik kan mij voorstellen dat Riek ook nog even naar haar mening wordt gevraagd. De 3e les is de perspectivische vertekening. In Leeuwarden wordt dat sinds Jannie Vlietstra vertaald met "we kiezen er voor de toekomst rooskleuriger voor te stellen dan ze waarschijnlijk zal zijn". De groei van de bevolking, de groei van de koopkracht, de animo van winkelformules die tot nog toe zich nooit in Leeuwarden wilden vestigen om nu wel naar Leeuwarden te komen zijn zaken die (onrealistisch) positief worden ingeschat en, we zagen dat ook bij de discussie over het project Zaailand, dienen als onderbouwing. Eigenlijk is de les dus "bezint eer ge begint"

De dood wordt duur betaald.

Doodgaan is duur tegenwoordig. Velen weten een graantje bij een traantje mee te pikken. De gemeente is een van die partijen die niet alleen van het wieg tot het graf, maar tot en met het graf, geld wil van (oud)burgers en hun nabestaanden. En toch is er voor het onderhoud van de begraafplaatsen nooit geld. Over de oude begraafplaats hoef ik niets te schrijven. Het hele land weet hoe schrijnend die er aan toe is. Maar ook de nog in gebruik zijnde begraafplaatsen zijn voor de gemeente hoofdpijndossiers. Oorzaak van het probleem is mede dat, hoewel de mensen wel betalen voor toekomstig onderhoud van hun graven, dat geld nooit gereserveerd is maar altijd is gebruikt voor andere zaken.
Hoe kom ik nu plotseling op dit onderwerp? Welnu, de aula van de Noorderbegraafplaats is nodig aan renovatie toe. Deze renovatie pakt veel duurder uit dan eerst begroot . Nu zijn we dat in Leeuwarden gewend dus daar draait niemand zich meer van om in zijn graf. Wat me opviel was de dekking waaruit men de overschrijding wou financieren. Men wou het geld halen uit "de weerstandskas begraafplaatsen". Dit fonds is nog niet zo lang geleden ingesteld om geld in te stoppen dat nodig is voor grafonderhoud op grond van verplichtingen in het verleden aangegaan. Veel burgers hebben namelijk geld betaald aan de gemeente om, tot in ver deze eeuw, het graf te onderhouden. Omdat in het verleden dat betaalde geld direkt op is gemaakt, is dit fonds gemaakt. Je krijgt de indruk dat hier weer het oude liedje wordt gespeeld (waarheen leidt de weg van Mieke Telkamp waarschijnlijk) waarbij geld voor onderhoud van graven voor andere dingen wordt gebruikt. Voor het opknappen van de aula is het niet, "ter beschikking gesteld".
In mijn beleving is het hebben van een aula op een begraafplaats een aparte voorziening waarvan men gebruik kan maken. Je huurt bij wijze van spreken de aula. Dat betekent dat je de kosten van de totstandkoming activeert en de kosten en afschrijvingen dekt uit de huuropbrengsten. Nog los van het onderwerp word ik van dit soort voorstellen zo droevig, zo droevig. Mag ik u een advies geven? Ga niet dood!

Papier is geduldig.

Twee nota's die in de Gemeenteraad werden behandeld riepen bij mij een grimlachje op. De eerste is de nota grondprijsbeleid 2008. Hier heeft een ambtenaar uren gezwoegd, veel worden gebruikt, en veel uren weggeschreven, om tot de conclusie te komen dat de grondprijs van geval tot geval, afhankelijk van de (markt)omstandigheden en het doel, vastgesteld moeten worden. Iedereen wist dat, en de Raad kan daar noch kaderstellend (en dus) noch controlerend iets mee.
De tweede is het eindverslag van de burgervisitatiecommissie. Een grimlach verschijnt al op het gezicht als je leest dat de commissie meer inspraak voor burgers wil en dat het raadsbesluit om de nota nader uit te werken in commissies er al van te voren lag, dus zonder de zo gewilde inspraak en voorbereiding werd behandeld. In tegenstelling tot de meeste nota's staat deze nota ook niet op Internet, maar moet je een exemplaar aanvragen bij de griffie.
Een grimlach verschijnt ook als je het besluit nader onder de loep neemt. Hier is zorgvuldig geprobeerd zeer positief te omschrijven dat de nota in een la zal verdwijnen. Let wel ik verwijt de commissie niets. Hooguit dat ze zich liet spannen voor een onmogelijke vooruit te krijgen kar, Politiek is niet leuk, en ook niet leuk bedoeld hoezeer ik er ook om kan grimlachen.
Wat opvalt in de beschrijving die de commissie geeft over het politiek proces is dat de Raad werkt zoals het hoort. De commissie wil het debat in de Raad brengen, maar daar is de raadsvergadering niet voor. De raadsbijeenkomst is het slot van een proces waar de bijl valt nadat zonodig de handen zijn geteld.
Zodra een voorstel openbaar is gaan fractieleden en/of fractiemedewerkers aan het lezen en gaan ter plaatse kijken en/of met belanghebbenden praten. Met die informatie gaan ze de commissievergadering in om het college met de informatie te confronteren, gerezen vragen opgehelderd te krijgen en te zien welke partijen over onderdelen hetzelfde denken.In de fractievergadering voor de Raad wordt hier op teruggekeken en in meer dan 90% van de gevallen een standpunt ingenomen hoe men gaat stemmen, voor of tegen. In een beperkt aantal gevallen zal men besluiten eerst te proberen het raadsbesluit te wijzigen en/of aan te vullen via een wijzigingsvoorstel of dat er eerst toch nog wat opgehelderd moet worden en het definitieve standpunt opschorten tot de Raadsvergadering. Niet voor niets is de gelegenheid voor de burgers om in te spreken geplaatst bij de commissievergadering en niet bij de Raadsvergadering.
Oh ja, een grimlach kun je ook niet onderdrukken als de suggestie wordt gewekt dat de burgers de raadsvergadering boycotten omdat de zitplaatsen niet voorzien zijn van kussentjes en een gedeelte van de Raad met de rug naar het publiek zit. Oh nee, dan krijg je geen grimlach op het gezicht maar een schaterlach.

Projecttheater van start gegaan.

Wat me opviel de afgelopen week is dat er zoveel berichten in de krant stonden waarvan je dacht: "dat is toch geen nieuws?"
Zo stond er een bericht over het feit dat veel artikelen van de fabrikant onterecht het stikkertje "gezond" opgeplakt krijgen. Dat moet voor u toch niet als een schok gekomen zijn. Ook het nieuws dat veel onderzoek als uitkomst heeft hetgeen de opdrachtgever graag wil horen is al jaren bekend.
En het nieuws dat het project Zaailand veel duurder wordt is ook niet echt nieuws. Artikelen onder de naam "Raad schrikt van eerste tegenvaller" brengen dan ook meer nieuws over de onnozelheid van enige raadsleden of over hun acteertalent dan over de inhoud. Nee wat we zien is dat zo langzamerhand de gemeente en projectontwikkelaars de droom, die is gepresenteerd bij het referendum, ombuigen naar de werkelijkheid. En dat moet in een redelijk tempo want het mag van de collegepartijen uiteraard geen rol meer spelen bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen. Nadat het Mooie grote plein, zo mooi op plaatjes weergegeven, was teruggebracht tot de werkelijkheid waarbij je, als je vanaf de Prins Hendrikstraat het zaailand opkomt, tegen een grote schoorsteen aankijkt in plaats van op een mooi open plein uitkijkt. En nadat bekend was gemaakt dat ondanks de harde toezeggingen vooraf de markt niet op het Zaailand kan, is het nu blijkbaar tijd voor wat echtere financiële cijfers. En, neem van mij aan, in de loop van tijd zullen ook de andere cijfers worden aangepast. Het aantal exposities, het aantal (betalende) bezoekers van het Fries Museum, de branchering van de toe te voegen detailhandel, de groei van de economie, de koopkracht en de gevolgen op de rest van de binnenstad. Stuk voor stuk zullen ze vallen. Net zoals we zullen zien dat steeds meer raadsleden en partijen proberen hun rol/steun voor dit plan te bagatelliseren. "hadden we het maar geweten", "wij zijn erg verbaasd", "we maken ons grote zorgen", "en "achteraf gezien hadden we…". Het zijn begrippen die u nog vaak zult horen de komende tijd. Weet wel: Het is niet waar, het is toneel. Men wist wel degelijk dat het plan zo mooi mogelijk gepresenteerd is met daarbij de gegevens die zo mooi mogelijk waren. En men wist dat dat gebaseerd op drijfzand en natte vingerwerk was.

Filmtest.

Zelden is een ongeziene film zo in het nieuws geweest als de film die Geert Wilders aangekondigd heeft. Ik ben nauwelijks geïnteresseerd in de inhoud van de film maar des te meer in wat het voor en na die tijd teweeg brengt. Hoe men in het buitenland reageert, is interessant maar meer ook niet. Veel demonstranten zijn vaak gestuurde figuranten opgehitst door regisseurs die proberen een slaatje te slaan uit iedere vorm van onrust. Daarnaast hebben we altijd een beetje meewarig gekeken naar reacties in het buitenland op onze cultuur. Veel (inwoners van) landen begrijpen niets van een domineeslandje waar we trots zijn op "De Wallen", het homohuwelijk, abortus en euthanasie, drugsgebruik en alles wat God volgens hen verboden heeft.
Grote vraag is dus zijn de meeste Moslims in Nederland geslaagd voor de inburgeringtoets. Als dat zo is dan is er niets aan de hand. Immers ingeburgerde Nederlanders, en dat mogen ze dan ook met trots zijn, weten dat er in Nederland vrijheid van woord, geschrift en kunst is en dat kunstenaars en artiesten (waaronder politici) kritisch en soms schokkend hun boodschap brengen. Dat iedereen daarop mag reageren, je desnoods naar de rechter kunt stappen, maar dat je nooit door geweld voor eigen rechter mag spelen. Veel van hen zijn juist op de vlucht voor geweld en onderdrukking van meningen naar ons toegekomen omdat we deze cultuur met grote individuele vrijheden hebben. De grootste dienst die Moslims Geert Wilders kunnen bewijzen is dat ze straks door hun gedrag aangeven niet te kunnen leven in een Nederland zoals Nederland is.De grootste slag die Moslims aan hem kunnen toebrengen is door zich te gedragen als voorbeeldige Nederlanders.

Het jaar van de het vervoer.

Het is altijd verleidelijk om aan het begin van het jaar te overpeinzen wat er allemaal mis kan gaan het komende jaar. Dit jaar kies ik er voor om te kijken naar de kansen van 2008. Waar de Zuiderzeelijn is afgeblazen gaat het komende jaar vooral om de verdeling van de compensatiegelden onder het mom "wie breekt betaalt". Duidelijk is dat het geld moet gaan naar projecten die de infrastructuur via weg of spoor verbeteren.
Naast veel genoemde projecten, vaak het aanleggen van via- of aquaducten, wil ik aandacht vragen voor wat nieuwere ( en oudere) projecten.
Daar waar al gesproken wordt over het aanleggen van een afsluitdijk parallel aan het huidige traject is dat natuurlijk het moment om ook te praten over een railverbinding over de afsluitdijk. Een treinverbinding Amsterdam-Alkmaar-Leeuwarden-Groningen over de Noord dus. Daarnaast wil ik ook aandacht voor een treinverbinding Leeuwarden - Drachten en Leeuwarden-Dokkum (Lauwersoog?). Ik weet wel dat de gebieden qua bevolking te dun zijn om deze rendabel te exploiteren, maar het ontsluit deze gebieden wel voor het gebruik van de trein op langere trajecten. Iemand die van Dokkum naar Amsterdam moet zal dan eerder de trein kiezen bijvoorbeeld. Nu de prijzen van olie gigantisch stijgen (en naar verwachting nog verder zullen stijgen) worden andere vormen van vervoer relatief aantrekkelijker. Het is goed dat Leeuwarden/Fryslân daarop anticipeert en bij de verdeling van de gelden zeker kijkt naar nieuwe treinverbindingen. Zowel uit milieu oogpunt (leefbaarheid) als uit kostenoverwegingen (economie) moeten we de auto vaker laten staan en kiezen voor andere alternatieven. Dat kan alleen als die er zijn, die een goed alternatief zijn en een betaalbaar alternatief zijn. Daar moeten we aan werken. Kom op met dat geld van die Zuiderzeelijn en maak het treinverkeer

fijnmaziger